RSS feed

Tagarchief: veiligheid

Station Noorderkempen: een kleine recensie

Geplaatst op

Al eens in station Antwerpen Luchtbal geweest? Indien niet: doe geen moeite. Vroeg of laat verschijnt die plek wel als decor in een thriller en dan heb je de beste kant ervan wel gehad.

Tot deze week dacht ik dat Antwerpen Luchtbal een historische vergissing is geweest waaruit Infrabel en de NMBS lering hadden getrokken. Vorige dinsdag moest ik mijn mening echter herzien. Blijkt dat ze in Brecht een station hebben neergezet dat qua neerslachtigheid en morbiditeit station Luchtbal kan evenaren. Eerst dacht ik dat ze de naam er speciaal voor hadden aangepast: ‘Moorderkempen’.

Maar dat had ik verkeerd gelezen.

Station Noorderkempen (36)

Als je een bord nodig hebt opdat mensen de ingang zouden vinden, dan weet je dat je een slecht ontwerp beet hebt.

Om een maximaal effect te bereiken heeft men zoveel mogelijk gebruik gemaakt van grijs beton en alle functies die leven zouden kunnen brengen zorgvuldig geweerd.

Station Noorderkempen (20)

Dat de Galliërs bang waren dat de hemel op hun hoofd zou vallen, is gemakkelijk te verklaren door locaties als deze.

Ook De Lijn waakte erover dat z’n accommodatie er zeker niet uitnodigend uit zou zien.

Station Noorderkempen (35)

Het station ligt in een zee van auto’s die perfect kan dienen als metaforische illustratie voor de stelling dat de auto een vlaktevuller is.

Station Noorderkempen (2)

Station Noorderkempen (55)

Altijd een goede indicatie van de desolaatheid van een plek: het aantal camera’s dat nodig is om de boel veilig te houden.

De hoofdattractie qua beleving is het sanitair in de container die als loketruimte dienst doet. Station Noorderkempen (24)

Voor een halve euro heb je al contact met het personeel (om je geld te wisselen in de juiste munt) en kan je naar het toilet. Geniet ervan, want verder is er niets – zelfs geen automaat. Ik liet me vertellen dat de stationschef over een lade in zijn bureau beschikt waarin hij Suzywafels bewaart. Indien nodig deelt hij die grootmoedig uit aan gestrande reizigers.

Overdrijf ik nu niet? Jawel, een beetje. Sinds kort staat er aan het station een mobiel kraam met een sandwichbord dat preciseert dat de koffie die er te krijgen is  ‘Coffee to go’ is.

Overbodig, want geen mens haalt het in zijn hoofd hier ook maar een minuut langer te blijven dan strikt nodig is.

Station Noorderkempen (17)

Dat zou trouwens een prestatie zijn, vermits niet wegwaaien een hele opgave is in dit tochthol. De reizigers die onder de grote luifel op perron 1 of perron 2 staan te kleumen, beschikken over te weinig zitplaatsen (na het beton was het geld op) en geen visuele informatie over de vertrekuren van de treinen.

Het belangrijkste pluspunt van dit station: de reizigers zijn telkens ongelofelijk opgelucht wanneer ze er kunnen vertrekken.

Advertenties

Glashelder

Parking

Een gewaarschuwd man is er twee waard. En wie weet geldt dat ook voor vrouwen. Hoe moet je deze bordencombinatie lezen?

Het is duidelijk. Er staat: ‘Je kan er parkeren, maar kom niet klagen als er ingebroken is.’ Een mooi voorbeeld van wat ik ‘de parade van de paraplu’s’ noem. De wegbeheerder schuift de verantwoordelijkheid door naar de autobestuurders (m/v).

Ik durft te wedden dat de boodschap door inbrekers (de bende van Hamers bijvoorbeeld) als volgt wordt gelezen: ‘Wie er staat, vraagt er om.’

Een bijkomend onderbord met het telefoonnummer van CarGlass zou alleszins van hoffelijkheid getuigen.

Kranige fietsers 2

 

Het blijft grappig, zolang er niks gebeurt. Vandaag was het kraantje er weer, met feestelijke lintjes.

En voorbij het hoekje was er als toemaatje nog een leuk verrassingspakket voor onze fietsers.

 

Veiligheid in de woonwijk

Geplaatst op

Kent u ze, de BuurtInformatieNetwerken of BIN’s? Als er een andersgekleurde medemens zich wat langzamer dan de doorsnee wandelaar door de straat van de villawijk verplaatst, dan volstaat één telefoontje naar de politie opdat een gans netwerk van alerte burgers gealarmeerd wordt. Ze krijgen dan de melding dat een verdacht manspersoon zich doorheen de wijk begeeft,  vermoedelijk in de richting van straat X. De bewoners worden vriendelijk verzocht de deuren gesloten te houden en eventueel een buitenlicht aan te knippen. Later blijkt het dan de bezorger van de reclamefolders te zijn geweest, maar daarover krijgen de bewoners nooit bericht.

De BIN’s zijn opgericht om de veiligheid te verhogen, maar in de praktijk verhogen ze vaak alleen maar het onveiligheidsgevoel. Bovendien wordt het begrip ‘veiligheid’ nogal beperkend opgevat.

Stel dat er een auto aan hoge snelheid door de wijk met spelende kinderen komt gesjeesd en een bezorgde moeder/vader belt de politie om dit te melden. Wedden dat er dan géén telefoonronde volgt?

Kindergevangenis

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ja, dat komt ervan: als je de automobilisten op straat laat spelen, moet je je kinderen opsluiten in kinderreservaten. Ze mogen dan luxueus zijn en voorzien van alle toeters en bellen, zoals hier in Dessel, maar het blijft een kunstmatige aangelegenheid die kinderen van hun meest kostbare goed berooft: hun vrijheid. Niet alleen wordt hun actieterrein netjes omzoomd met degelijk hekwerk, door zo’n dure speelinstallatie wordt hun spel als het ware voorgeprogrammeerd: er kan alleen gespeeld worden zoals de ontwerpers-ingenieurs het vooraf hebben bedacht. Adieu kinderlijke creativiteit en inventiviteit!

Maar wel ‘veilig’!