RSS feed

Tagarchief: reclameslogans

Het geheim van de A12

IMG_6351

 

Hoe reclame ongewild cynisch kan zijn.

De A12 en nachtrust, je brengt ze niet spontaan met elkaar in verband.

Laat staan met rust.

Laat staan met leefkwaliteit.

Laat staan met leefbaarheid.

Bij nader inzien is die A12, open verkeersriool, paternoster van zwarte punten, dieptepunt van indifferente nevenschikking en stripverhaal van slechte smaak, alleen maar iets om wakker van te liggen.

Al is ook dat wel een middel om mensen bewust te maken, zo’n bewijs uit het ongerijmde.

Advertenties

“Zo’n Alfa Romeo laat je niet los”

Berichtje in de krant van vandaag:  “Sophie V, leerlinge aan het Mater Salvatorisinstituut in Kapellen, stak de straat over op het zebrapad. Ze werd aangereden door een donkerkleurige Alfa Romeo, die richting Hoevenen reed. De bestuurder van die wagen pleegde vluchtmisdrijf. Het meisje werd overgebracht naar het Brasschaatse KLINA-ziekenhuis waar haar toestand gisteren nog kritiek was.”

Soms krijgen reclameslogans wel een érg wrange nasmaak.

En in sommige gevallen is dat vooraf te voorspellen. Zou je van marketingjongens (en -meisjes) dan niet mogen verwachten dat ze daar rekening mee houden?

Naschrift: vier dagen later overleed het meisje aan haar verwondingen. Anderhalve week later werd de dader alsnog gevonden, na een tip van zijn garagehouder. Naar verluidt dacht de dader aanvankelijk dat hij tegen een (overstekend?) paaltje had gereden. Dat het een mens was geweest, realiseerde hij zich naar eigen zeggen pas dagen later, “maar toen had hij niet meer gedurfd zich aan te geven”. Toch krijgt de 52-jarige man nog het voordeel van de twijfel: “de politie gaat ervan uit dat de man niet dronken was.” Overigens blijkt de Alfa Romeo uiteindelijk een Renault Laguna te zijn geweest, wat verder niets afdoet aan mijn stelling dat marketeers best op voorhand even nadenken over de consequenties van hun slogans.