RSS feed

Tagarchief: lineaire landschapselementen

Dikke fout

Geplaatst op

Dat we in rare tijden leven, zeg ik u. De ene dag is het van responsabilisering hier en voor-wat-hoort-wat ginder. De volgende dag barsten we van clementie en is vergevingsgezindheid de weg die we moeten gaan. In het mobiliteitsbeleid komt dat er nogal eens op neer dat de responsabilisering vooral gereserveerd is voor de meest kwetsbaren die de risico’s lopen en de vergevingsgezindheid voor de sterken die de risico’s creëren.

De mededeling van het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) dat het in de toekomst alleen nog dunne boompjes langs zijn wegen zou planten, was daarvan een zoveelste illustratie.

Ik krabde mijn kruin en schreef er een stukje over dat vandaag in De Standaard verscheen. Alfabeten die het Nederlands machtig zijn kunnen het hier lezen.

dikke-800

En intussen kwam er (massale) reactie “vanuit het veld”: inleiding en open brief aan de minister vind je hier.

Advertenties

Van uitrit tot uitzicht

‘Behaag het landschap’. Intussen is het al vele jaren een ijzersterke slogan én jaarlijkse actie die mensen ertoe aanzet om opnieuw wat groene lijnelementen aan te brengen in ons landschap. Een mens zou alleen willen dat het wat minder dweilen met de kraan open was.

Want terwijl de overheid campagne voert voor meer hagen en houtwallen, knijpt diezelfde overheid vaak meer dan één oog dicht wanneer particulieren of bedrijven bestaande elementen zonder boe of bah verwijderen. Recent presteerde Lidl het nog in mijn gemeente zo’n oude haag te verwijderen, gewoon omdat ze – hou u vast – het zicht op de parking benam. De logica: klanten lokken klanten. Dus moeten potentiële klanten kunnen zien dat er auto’s op de parking staan. Een ijzersterke redenering die vooral opgaat als je er angstvallig over waakt dat de buitenwereld op geen enkele manier een zichtrelatie met het winkelinterieur onderhoudt.

Lidl

Na protest van de lokale oppositie heeft Lidl intussen beloofd de haag heraanteplanten. Een loze belofte natuurlijk, want de oorspronkelijke, volgroeide haag is definitief weg en kan niet meer worden heraangeplant. In de plaats komt een nieuwe haag, waarbij het nog jaren wachten zal zijn vooraleer die even waardevol zal zijn als de verwijderde haag…

Voor groene jongens trap ik hier een open deur in van jewelste, maar sommige mensen lijken nog steeds diep doordrongen te zijn van de overtuiging dat ‘nieuw’ per definitie beter is dan ‘oud’. Niet zolang geleden vroeg ik een architect of de waardevolle bomen op zijn bouwperceel bewaard zouden blijven. De architect lachte breed, want op die vraag was hij voorbereid. “Nog beter,” zei hij, “de oude bomen worden vervangen door nieuwe!” De man leek wat teleurgesteld dat er geen staande ovatie volgde.

Maar de ironie kan nog verder worden gedreven. Op wandel in Oud-Turnhout leerde ik dat de leuze ‘behaag het landschap’ ook kan worden omgekeerd, al bekt ‘belandschap de haag’ misschien een stukje minder.

Een stevige betonmuur en een landschapsschilder, meer is er niet nodig om de beukenhaag van de buren aan het oog te onttrekken en verre horizonten te laten wenken.

Opritlandschap