RSS feed

Tagarchief: Herentals

Gepersonaliseerd

Gepersonaliseerde kentekenplaten zijn intussen algemeen bekend. Maar in Herentals gaan we nog een stapje verder. Er wordt hier voorzichtig geëxperimenteerd met gepersonaliseerde borden. Met de boodschap “opgelet, wielrenner!” kan in de Keizerstede alleen maar Rik Van Looy zijn bedoeld.

Wielrenner

Advertenties

Bermbeheer (bis)

Soms zet een blogberichtje iets in beweging. Zelfs vrachtwagens, zo blijkt.

Enkele weken geleden schreef ik onder de lichtjes cynische titel ‘Bermbeheer’ een stukje over de problematiek van vrachtwagens in woonwijken.

Ik gebruikte daarvoor deze illustratie:

bermbeheer

Dit moet hier en daar belletjes doen rinkelen hebben want korte tijd later verdween de vrachtwagen uit de woonwijk. Spoorloos, had ik bijna geschreven, maar dat zou overdreven zijn.

Hoewel. Nog eens enkele dagen later werd de berm ‘hersteld’. Op een écht herstel van de berm is het natuurlijk nog even wachten, maar het voorlopige resultaat ziet er zo uit:

Bermbeheer bis

Ik beschouw het als een illustratie van de stelling dat dingen ten goede kunnen veranderen als mensen zich er voor willen inzetten. In dit geval: de vrachtwagenchauffeur en zijn werkgever en het stadsbestuur van Herentals. Waarvoor dank.

Willy Willy!

Het is bekend dat deze blog doorgaans alleen thema’s van mondiaal belang behandelt – tenminste bij wie begrepen heeft dat de meeste stukjes fungeren als ‘pars pro toto’.

Maar af en toe zijn wij genoodzaakt af te wijken van deze redactionele lijn, al was het maar omdat ook in een gemondialiseerde wereld de lokale wereld vaak nog altijd de belangrijkste is.

Daarom bij wijze van uitzondering maar mét reden vandaag enige aandacht voor een evenement in mijn hometown ‘Herentals’. Voor haar nieuwjaarslezing heeft de lokale Milieuraad immers het lichtjes lumineuze idee gehad om Willy Miermans uit te nodigen.

Willy was noch meer noch minder dan mijn mobiliteitsmentor, de man die me in mijn eerste lessen ‘verkeerskunde’ liet ontdekken dat ik er eigenlijk veel minder van wist dan ik dacht, maar tegelijk ongelooflijk veel Rutteniaanse goesting gaf om er alles over te leren.

willy-miermans-2

Maaseikenaar en socioloog Willy Miermans zal het nu vrijdag 27 januari vanaf 20 in de Lakenhalle (Grote Markt, Herentals – toegang is gratis) hebben over de Keizerstede en hoe die zichzelf mobiliteitsgewijs zou kunnen verbeteren (kleine spoiler: ook al was ik er 6 jaar lang schepen voor mobiliteit, is er nog aardig wat marge).

Willy zou Willy niet zijn als hij dat niet deed op zo’n manier dat ook niet-Herentalsenaren er aardig wat van kunnen opsteken. Waardoor het voor u duidelijk zou moeten zijn dat u hier niet mag ontbreken.

En waardoor dit stukje alsnog onder de rubriek ‘pars pro toto’ valt. Oef.

Vrede op vier wielen

Ooit was het de gewoonte om op het uiteinde van de Herentalse Grote Markt een kerstboom neer te poten. Dat vloekte natuurlijk met het parkeertapijt op de rest van het plein. En dus sloegen gemeentebestuur en middenstand de handen in elkaar, zodat een einde kon worden gesteld aan deze aberratie.

Op de plek kwam de hoofdprijs voor de eindejaarsactie van de middenstand: een, conform het seizoen, sneeuwwitte Kia.

Kerstauto

Toch moet er bij sommigen iets geknaagd hebben (wie weet door mijn, weliswaar niet helemaal correct begrepen, blogstukje van vorig jaar), want dit jaar werd een innovatief compromis gesloten: een nieuwe Kia, opnieuw sneeuwwit, maar nu mét boompjes op de flanken.

Zo zijn zelfs de meest fervente boomknuffelaars gesust.

Vrede op aarde, bij ons in Herentals is het geen loze leuze.

 

Breed

Geplaatst op

Officieel is dit de uitrit van de fietsenstalling aan het station van Herentals. In de feiten spreken we beter van een doorgangetje. Want dat is wat twee foutparkerende individuen enkele honderden fietsers nog gunden – al was dat dan misschien eerder bij toeval.

03062014752

Het is mooi én wrang hoe twee werelden elkaar hier ontmoeten. Aan de ene kant van de afsluiting de autowereld, waar bijna alles door de vingers wordt gezien (anders zijn politie en parketten overbelast).

04062014753

Aan de andere kant de wereld van de fietsers, waar bordjes de fietser erop attent maken dat foutgeparkeerde rijtuigen onverbiddelijk zullen worden verwijderd (en dat is géén bluf).

Waarbij foutgeparkeerd in dit geval breed mag worden geïnterpreteerd.

Ook fietsers mogen het soms breed hebben, nietwaar?

Terugschrijdend inzicht

Geplaatst op

Tot niet zo gek lang geleden dachten veel mensen dat mobiliteitsbeleid en ruimtelijk beleid de wetenschappelijke ontwikkelingen op deze domeinen zou volgen, met enige vertraging weliswaar, maar toch: door voortschrijdend inzicht zou het beleid wegevolueren van de 20-eeuwse wildgroei waarover iedereen het eens was dat die ons hadden laten zitten met nogal wat gebakken peren. Zoals daar zijn: files, parkeerproblemen, verrommeling, verkwisting van schaarse en dus kostbare ruimte, versnippering, groentekorten, onleefbaarheid door uitlaatemissies en verkeerslawaai, verpaupering van de centra. Hoewel niet exhaustief zou je denken dat zo’n lijstje voldoende indrukwekkend is om nooit meer in dezelfde val te trappen.

Dom natuurlijk, om zoiets te denken. Want op die manier wordt nonchalant voorbijgegaan aan handenvol volkswijsheid over ezels die zich geen tweemaal aan dezelfde steen stoten, slingers die altijd weerkeren, berenvellen die te vroeg worden verkocht en strijders die te vroeg op hun lauweren zijn gaan rusten. We kunnen niet zeggen dat we niet gewaarschuwd waren.

In veel steden en gemeenten heeft men die volkswijsheid dan ook in het achterhoofd gehouden. Men gaat er gestaag verder op het pad dat ruimtelijke planners, de meesters van het neologisme, ‘voortschrijdend inzicht’ hebben gedoopt. Er wordt daar getimmerd aan een consequente reconquista van de stad voor de mens, ten koste van het autoverkeer.

Op andere plaatsen evenwel is men ten prooi gevallen aan wat we in dezelfde lijn ‘terugschrijdend inzicht’ zouden kunnen noemen. Men grijpt er terug naar oude, eenvoudige, snel-klaar-recepten waarvan men kennelijk is vergeten dat ze oprispingen, braakneigingen en diarree veroorzaken.

Helaas is mijn eigen stad één van die plekken waar deze schadelijke vergeetachtigheid heeft toegeslagen en de gevolgen daarvan worden stilaan zichtbaar.

Twee voorbeeldjes. Eén: in de jaren zeventig werd, ondanks het protest van wat langharig werkschuw tuig, een kasteeltje afgebroken dat wij vandaag, met voortschrijdend inzicht, als monument zouden hebben beschermd. Het bijhorende park werd deels bebouwd met appartementen. Toen later één van die appartementen betrokken werd door de toenmalige rijkswacht, had die nood aan parkeerplaatsen vlakbij. Een tijdelijke kwestie, zo werd toen verzekerd, want de rijkswacht zou later verkassen naar een meer aangepaste locatie. Maar u weet hoe dat gaat: de rijkswacht verdween, de parkeerplaatsen bleven. De buurtbewoners namen ze, op wat vroemvroemgeluid na, geruisloos in gebruik.

Intussen was daar het voortschrijdend inzicht. Dat we te weinig groen hebben in ons centrum. En dat een wat groter stadspark het leven in het centrum aantrekkelijker zou maken.

Helaas, de boot werd gemist. Toen recent de aanliggende straat werd heraangelegd, was het inzicht alweer aan z’n terugtocht bezig. Niet het park werd in ere hersteld, wel de parking. De voorlopige parking werd definitief. En groter. Samen met het inzicht schreed ook het park achteruit.

IMG_3481

Nu dient zich een nieuwe historische fout aan, weliswaar in een verkiezingsfolder verpakt als historische vooruitgang: “Minister-president Kris Peeters heeft onlangs 70.000 euro subsidie toegekend aan onze stad voor het verder versterken van onze handelskern. Hiermee zullen 44 extra parkeerplaatsen worden aangelegd op het braakliggend terrein ’t Loopke.”

IMG_3479

“Braakliggend terrein” is in dit geval een eufemisme voor een gebied in het hart van de stad dat in het wervende stadsvernieuwingsproject enkele maanden geleden nog aangeduid werd als “potentieel groengebied of park”.

De werkelijkheid zal dus anders worden dan de simulatiebeelden waarmee men toen burgers, gemeentelijke commissie van ruimtelijke ordening en gemeenteraad verleidde: verharding in plaats van groen, meer autoverkeer in plaats van minder, meer ruimte voor lawaai en stank producerende auto’s in plaats van minder, meer drukte en minder levendigheid, meer lawaai van motoren en minder geluid van mensen, een parking in plaats van een park, een stoflong in plaats van een groene long…

Tja, het kan verkeren, dat wist Bredero al.

Maar laat ons nooit uit het oog verliezen dat ook het verkeren kan verkeren.

De Lijn en de looplijn

IMG_1021

De ene dag gaat het over de toegankelijkheid van de haltes.

De volgende dag gaat het over de informatieverstrekking aan de reizigers.

Niemand die gezegd heeft dat die twee compatibel moesten zijn.

 

Naschrift 16 januari: Goed nieuws. De Lijn liet spontaan weten op korte termijn de situatie recht te zetten.