RSS feed

Tagarchief: Flanders DC

Gordelbeschermer

Veiligheidsgordel (8)-001

Kent u deze nog?

Ik publiceerde hem op 21 april onder de titel ‘Hoe gordeldracht kinderspel wordt’. Het was een idee voor de ‘Een idee per dag’-wedstrijd van Flanders DC (die ik uiteindelijk ook won met het idee voor de ‘Groententuinaanlegger’).

Had ik een idee dat eigenlijk al bestond? Had iemand anders toevallig ongeveer hetzelfde idee? Of…?

In ieder geval vond ik vandaag deze aanbieding in mijn bus en de gelijkenis leek me tamelijk treffend:

IMG_7724

 

Overigens zonde van de taalfout.

 

Een idee per dag

Geplaatst op

Op mijn blog konden jullie de afgelopen weken een aantal ideeën lezen die ik postte in het kader van de Flanders DC-campagne ‘Een idee per dag’.

Een aantal, want de ideeën die wat verder af stonden van het mobiliteitsthema deelde ik niet op deze blog.

En zie hoe ironisch het kan uitpakken: uitgerekend één van die niet-mobiliteitsideeën werd door de jury (wiens onfeilbaarheid ik uiteraard niet in twijfel wil trekken) uitverkoren tot ‘winnaar’ van de tweede editie van ‘Een idee per dag’.

Wie meer wil weten kan hier terecht:

http://www.flandersdc.be/blog/winnaar-van-eenideeperdag-vindt-gat-in-de-markt-van-het-tuinaanleggen/

Morgen voeg ik alsnog het winnende idee aan mijn blog toe. Beloofd!

En mochten sommigen zich wilde voorstellingen maken over de eraan verbonden prijs: het gaat om een boekenpakket. Maar ik prijs me niet minder gelukkig…

IMG_1023-001

 

Mode met een boodschap: de klimaatbroek en de klimaatlaarsjes

Geplaatst op

Morgen eindigt de actie ‘Eén idee per dag’ van Flanders DC. So this must be idea 27, want ik rateerde de eerste twee dagen.

We eindigen in schoonheid: met mode (al valt daarover altijd te discussiëren). Waar is de tijd dat er ‘no time to waste’ was en Greenpeace nog aan kledingmerchandising deed? Dat T-shirts nog meer waren dan gratis reclame voor foute labels of uithangborden voor nietszeggende happy clappy-kreetjes?

Hoog tijd dus om back to the future te gaan met de Klimaatbroek en de Klimaatlaarsjes! Nu eens subtiel dan weer heel opzichtig geven ze aan tot waar de zeespiegel zal komen als wij voortdoen zoals we bezig zijn…

IMG_0169-004

Idee: De in de auto geïntegreerde roodlichtrem

Geplaatst op

IMG_5196

Kent u de roodlichtrem al? Toen ik, intussen lang geleden, schepen was in Herentals introduceerde ik er twee in mijn gemeente. Het was niet mijn idee: ik had het ‘gestolen’ in het naburige Berlaar. Daar bewaakt een roodlichtrem al jaren de omgeving van de school.

De roodlichtrem is een zeldzaam voorbeeld van directe bestraffing in ons verkeerssysteem: de automobilist die een bepaald kruispunt te snel nadert wordt daarvoor bestraft door een gegarandeerd rood licht. Mooi systeem, maar niet perfect. Want helaas wordt in één moeite ook de brave achterligger gestraft.

Waarom integreren we de roodlichtrem dus niet in de auto zelf? Wie een rood licht negeert of te snel rijdt krijgt, zoals dat in de Formule 1 én in verkeersparken de normaalste zaak van de wereld is (daar is er, heel onrealistisch, een oom agent die vanuit zijn controletoren het verkeer nauwlettend in de gaten houdt), ‘straftijd’ aan z’n broek.

Bij de in de auto geïntegreerde roodlichtrem detecteert de auto de verkeersinbreuken zelf. Hij zorgt ervoor dat de overtreder de eerstvolgende kilometer vriendelijk uitgenodigd wordt zijn auto aan de kant te zetten. Want daarna weigert de auto dienst voor een duurtijd die minstens het dubbele bedraagt van de ‘gewonnen’ tijd.

Het is een eerlijk systeem, want alleen de overtreder zelf wordt gestraft. Een rechtvaardig systeem ook, want door direct te reageren blijft de band tussen overtreding en straf duidelijk. En last but not least: het is een systeem dat na verloop van tijd niet meer zal hoeven functioneren, want de verstandige automobilist zal het wel uit zijn hoofd laten zoveel tijdverlies op z’n nek te halen.

Idee 21: De voortuinreconquista

Geplaatst op

Verharde voortuin

Onder druk van Koning Auto, maar ook door wat men in de jaren ’60 “natuuraliënatie” zou hebben genoemd, worden steeds meer voortuinen verhard. De gevolgen zijn niet te onderschatten: minder groen, minder biodiversiteit, minder regenwater dat de grondwatertafel op peil houdt, sneller overbelaste rioleringen, straten die optisch verbreden en aanzetten tot sneller rijden…

Laat ons die evolutie omkeren met de ‘Voortuinreconquista’, een grootscheepse overheidscampagne die de zondaars 2 jaar de tijd geeft om hun voortuin te ontharden.

Als tegemoetkoming wordt in elke gemeente een ploegje arbeiders (“de zachte mannen (m/v)”) ter beschikking gesteld, samen met een adviseur die de mensen kan helpen bij de keuze voor een onderhoudsarme streekeigen beplanting. Wie na 2 jaar niet op het aanbod is ingegaan, mag zich verwachten aan een koekje van eigen deeg: een HARDE aanpak.

Met de Voortuinreconquista herwinnen we in geen tijd hectaren aan groen in woonzones, daar waar we dat het meest nodig hebben.

Idee 20: ecologische sportsubsidies

Geplaatst op

IMG_9232

Het is dat mijn zonen zo’n voetbalfanaten zijn, anders vond je me waarschijnlijk nooit aan de rand van een voetbalveld. En als ik er dan sta, kijk ik, geef ik ruiterlijk toe, niet altijd naar het spel op het veld. Er is ook het randgebeuren.

Denk aan de kantines, vaak monumenten van vrijwilligerskunst opgetrokken uit beton- en golfdakplaten. Idem dito voor de kleedruimtes, de douches, het sanitair: met liefde gebricoleerd.

Maar niet duurzaam. Zelden of nooit zijn de gebouwen geïsoleerd, zodat de supporters kleumen. Om van de spelers nog te zwijgen. Die zijn al blij als het water dat uit de douches sijpelt dan wel spuit lauw is.

Tegelijk krijgen al die amateurploegen gemeentelijke subsidies. Een bodemloos vat, lijkt het wel, want jaar na jaar wordt gevraagd de subsidies op te trekken. Op straffe van asociaal hoge lidgelden of het failliet van de club.

Dus vraag ik me telkens weer af, zo staande naast dat veld: waarom geven we de clubs geen ecologische sportsubsidies? Geld voor een geïsoleerde kleedkamer en dito kantine, zodat die geen handenvol geld meer kosten om warmgestookt te worden. Geld voor een zonneboiler op het dak, zodat de gasrekening naar beneden gaat. Geld voor spaardouchekoppen, voor de opvang en het hergebruik van regenwater en voor toiletten met spaartoets in het sanitair, zodat de waterrekening daalt. En geld, tenslotte, voor spaarverlichting op en naast het veld, zodat de elektriciteitsrekening eindelijk weer beheersbaar wordt.

Op die manier slaan we twee vliegen in één klap. We helpen de sportclubs om hun kosten onder controle te krijgen én we boeken winst voor het milieu en het klimaat.

Mooi toch?

Idee 18: de groententuinaanlegger

Geplaatst op

Groententuin

Soms heb ik de indruk dat er meer tuinaanleggers zijn dan tuinen. Een beetje vreemd dus dat één gat in de markt nog door geen enkele professionele hovenier schijnt te zijn ontdekt: de aanleg van groententuinen.

Nu mensen om allerlei (economische, ecologische, medische en ideologische) redenen stilaan de geneugten van ‘vruchten van eigen bodem’ herontdekken, is er zeker nood aan kenners die hen op weg helpen. Ze kunnen de amateurboer bijstaan bij de aanleg, het biologische onderhoud, de zorg bij ziekten, de oogst en zelfs de verwerking en bewaring van die oogst.

Wie zei daar dat onze economie nood heeft aan ‘groei’? Hier ligt een groei voor het rapen waarover zowel economen als ecologen zich kunnen verheugen!