RSS feed

Tagarchief: fietsenstallingen

Niets op de trein

Te oordelen naar het aantal en de omvang van de vertragingen de afgelopen week waren er weer veel reizigers die hun fiets meenamen op de trein. Als we de NMBS mogen geloven, ligt het immers daaraan dat het met de stiptheid van kwaad naar erger gaat.

De oplossing ligt dus voor de hand: een verbod om tijdens de spitsuren nog fietsen mee te nemen op de trein.

Dat het voornemen niet in goede aarde viel, verraste de NMBS. Nee, aan cijfers om een en ander te staven had men niet gedacht. Aan een goede communicatie van de voorziene begeleidende maatregelen om de pil wat te vergulden evenmin.

Resultaat? De NMBS maakte alweer een slechte beurt en werd uiteindelijk teruggefloten door haar voogdijminister en plots was er het lumineuze idee om over het ‘probleem’ te overleggen met de Fietsersbond.

Dat had de NMBS misschien ook beter gedaan toen ze besliste zich terug te trekken uit BlueBike (“Help! Ons project heeft succes!”) of toen ze besliste over de verdeling van de investeringskredieten tussen autoparkeerplaatsen en fietsenstallingen.

Fiets op de trein (2)

Sommigen vragen zich af hoe het mogelijk is dat zo’n groot bedrijf, met professionele woordvoerders en een eigen communicatiedienst, er telkens weer in slaagt zichzelf zo in de voet te schieten.

De verklaring is echter niet ver te zoeken. Zo lang de NMBS niet in staat is te denken vanuit de (potentiële) reiziger, zal dit patroon zich herhalen. Klinkt dat doemdenkerig?

Dan zal ik de formulering omkeren. De dag dat de NMBS vanuit haar klanten gaat denken, zal ze ontdekken dat

  • in Vlaanderen 22% van de reizigers de fiets voor z’n voortransport gebruikt, in Nederland is dat meer dan de helft van de reizigers
  • in Vlaanderen 6% van de reizigers de fiets voor z’n natransport gebruikt, in Nederland is dat het dubbele aandeel (cijfers Fietsberaad)

Als neveneffect zou ze nadien dan tot de vaststelling komen dat daarop inspelen enorme positieve effecten kan hebben voor de organisatie zelf. Een fietsvriendelijker NMBS- beleid zal niet alleen zorgen voor meer reizigers (stel je voor dat mensen plots hun elektrische fiets aan het station zouden durven stallen: het bereik van het station zou op slag toenemen met een factor 2 tot 3), maar ook voor een zuiniger ruimtegebruik rond de stations (minder autoparkeerplaatsen, dus meer ruimte die gevaloriseerd kan worden voor andere functies, dus meer geld in het laatje en weerom meer reizigers) en een betere bereikbaarheid van de stations (en dus weerom meer reizigers).

Het valt dan alleen nog te hopen dat de NMBS er voor die tijd niet achter komt dat het spoorvervoer zonder reizigers nog vlotter gaat. Van fiets naar niets, tenslotte scheelt het maar één letter.

Advertenties

Uitdaging

Try harder

Of hoe je van strebers fietsendieven maakt…

Delfts blauw

Als fietsen je grootste mobiliteitsprobleem worden, dan ben je goed bezig. Dat dacht ik vorige woensdag toen ik een bezoek bracht aan het Nederlandse Delft.

Voor ik dat kon denken had ik me wel door een harde schil van autoverkeer en de grootschalige infrastructuur die daarbij hoort moeten ploeteren, maar eenmaal aanbeland in de fijnmazige middeleeuwse kern was het al fiets wat de klok sloeg.

Dat dit geen slechte zaak voor je binnenstad is, wat middenstanders voor elke mobiliteitsomslag in elke stad opnieuw en opnieuw geloven en beweren (zoals dezer dagen in Gent en in Leuven), viel niet alleen op door de afwezigheid van leegstand en de aanwezigheid van een gezellige drukte. Het werd toevallig dezelfde dag nog bevestigd door de ‘vitaliteitsbenchmark’ van Goudappel Coffeng die Delft de ‘6e vitaalste binnenstad’ van Nederland noemt. Na Amsterdam, Utrecht, Den Haag, Rotterdam en Haarlem, allicht niet toevallig allemaal steden die zich de afgelopen jaren (nog) consequenter op voetgangers, fietsers en openbaar vervoer zijn gaan oriënteren.

Dat gezegd zijnde: ook fietsers zorgen voor problemen. Al zijn die klein bier met door de auto veroorzaakte problemen. De emissieproblemen beperken zich tot de slechte adem van deze of gene. Hier en daar moet je als voetganger echt uit je doppen kijken voor gehaaste fietsers. En er is het probleem van de ongewenste ‘langstallers’. In het geval van fietsen betekent dat vaak écht lang – iets dat soms richting eeuwigheid neigt. Dat is vervelend natuurlijk. Niet alleen vreten weesfietsen ruimte die voor anderen had kunnen dienen, ze degraderen de publieke ruimte ook tot een opslagplaats voor oud ijzer. Langparkeerders zorgen er ook voor dat de fietsparkeerdruk verschuift van de daartoe voorziene plekken naar de trottoirs.

In Delft zijn ze dus twee jaar geleden begonnen te experimenteren met zogenaamde ‘fietsparkeervakken’. In de belangrijkste winkelstraten werden de ‘fietsnietjes’ verwijderd en verplaatst naar de zijstraten. Op de vrijgekomen ruimte kwamen ‘fietsparkeervakken’: vakken waarbinnen je je fiets op de eigen staander kan plaatsen. Ideaal voor kortparkeerders, niet handig voor wie z’n ros wat langer wil achterlaten.

Delft (43)

Voor die mensen zijn er gratis bewaakte fietsenstallingen op loopafstand of de al vermelde verplaatste ‘fietsnietjes’ – die gelijk ook dienen om ongewenst kanaalbezoek te voorkomen.

Delft (122)

Het lijkt te werken. De meeste fietsen worden keurig binnen de lijntjes gezet en ook met het gevreesde domino-effect (één fiets valt om en zorgt ervoor dat de hele rij meegaat) leek het mee te vallen. Het enige wellicht ongewenste neveneffect dat ik kon vaststellen is dat scooters een stuk van de vrijgekomen fietsruimte veroveren.

Delft (45)

Mooi hoe ze de parkeervakken esthetisch hebben ingepast: in een ‘Delfts blauw’ met subtiele fietssjabloontjes. 

Münster (4)

Geplaatst op

Terug naar de studiereis van de Diepenbeekse verkeerskudde. We verwijlen nog steeds in het Münster dat in Noordrijn-Westfalen ligt.

De stad kent geen grote hoogteverschillen en heeft een aanzienlijke studentenpopulatie. Op plaatsen waar de Mobiliteitsverlichting is gepasseerd, betekent dit dat er veel gefietst wordt.

Of toch dat er veel fietsen zijn. Want op het moment van onze passage is het zondag, is er zonet een fikse regenbui gepasseerd en zegt de ‘Wettervorhersage’ dat de volgende niet lang op zich zal laten wachten. De fietsvriendelijkheid van de stad laat zich dus vooral aflezen van de grote aantallen gestalde fietsen.

Het valt op hoe consequent de loopzones worden vrijgehouden. Teutoonse discipline of strenge handhaving?

IMG_3132

Er zijn ook enkele grote overdekte stallingen.Een ervan is ons een snel bezoekje waard en ligt net buiten de historische stadskern: het ‘Radstation’ aan het Hauptbahnhof. Een helling die door architectuurcritici als ‘genereus’ zou worden omschreven brengt ons op een -1 met daglicht.

Behalve enkele duizenden stalen rossen, een fietsherstel- en verhuurdienst treffen we er een heuse ‘Bike Wash’ aan, al zal het hier wel een ‘Fahrrad Wash Anlage’ heten. We leren eruit dat Duitse voertuigen dus ook proper kunnen zijn…

IMG_3129

Maar het hoeft niet altijd even spectaculair en hoogtechnologisch te zijn om het verschil te maken. Zoals bijvoorbeeld deze handige ‘fietserstrap’ illustreert.

IMG_3065

De ‘Promenade’ over de vroegere stadsvesten omarmt de oude stad. In tegenstelling tot wat de naam suggereert is ze niet (meer) alleen voor wandelaars bedoeld. Aan weerszijden is er weliswaar een ruim onverhard wandelpad met zitbanken, maar in het midden daagt een brede asfaltstrook fietsers en skaters uit.

IMG_3144-001

Let op de afwezigheid van voor fietsers gevaarlijke obstakels die gemotoriseerd verkeer de toegang moeten verhinderen. Blijkbaar zijn twee verbodsborden hier voldoende.

Ze heeft iets van een velostrade: een comfortabele, brede fietsweg die verschillende stadswijken ‘direct’ verbindt, zij het dat de bijhorende logische voorrangsregeling aan de kruising met straten ontbreekt.

Hoewel de inrichting snel fietsen toelaat, blijken de meeste tweewielers zich alvast op deze zondagnamiddag te verplaatsen aan een gezapig tempo. Dat er links en rechts van alles te zien en te beleven valt, zal daar niet vreemd aan zijn. Dit is het soort traject dat je wil laten duren.

Misschien kan deze piste helpen onze velostrades veilig te houden: we zorgen er gewoon voor dat de belevingskwaliteit zo hoog is dat er snel met de speedelec overheen razen ‘zonde’ wordt.

 

 

Breed

Geplaatst op

Officieel is dit de uitrit van de fietsenstalling aan het station van Herentals. In de feiten spreken we beter van een doorgangetje. Want dat is wat twee foutparkerende individuen enkele honderden fietsers nog gunden – al was dat dan misschien eerder bij toeval.

03062014752

Het is mooi én wrang hoe twee werelden elkaar hier ontmoeten. Aan de ene kant van de afsluiting de autowereld, waar bijna alles door de vingers wordt gezien (anders zijn politie en parketten overbelast).

04062014753

Aan de andere kant de wereld van de fietsers, waar bordjes de fietser erop attent maken dat foutgeparkeerde rijtuigen onverbiddelijk zullen worden verwijderd (en dat is géén bluf).

Waarbij foutgeparkeerd in dit geval breed mag worden geïnterpreteerd.

Ook fietsers mogen het soms breed hebben, nietwaar?

Istanbul: van niets naar fiets?

Eén van de beste openingszinnen voor een roman die ik ooit las luidt als volgt: “In Praag wonen meer dan een miljoen mensen die ik hier maar niet één voor één zal opnoemen.” (Ludvik Vaculik, Guinese Biggetjes, Meulenhoff)

Daaraan moest ik denken toen ik vorige week rondliep in Istanbul en mij de bedenking maakte dat ik nog geen enkele “Istanbulu” op de fiets had gezien. Ik troostte me met de gedachte dat ik ze nog niet allemaal had gezien. En al naargelang van de bron zijn er toch tussen de 14 en 17 miljoen stuks van.

Ik sluit dus niet uit dat er hier en daar eentje met de fiets rijdt. Dat zou slim zijn, gezien de stad voortdurend kreunt onder  vastlopend autoverkeer. Al moet daar in één adem aan toegevoegd worden dat Istanbul gebouwd is op een stuk of zeven heuvels en dat dus niet alle trajecten even geschikt zijn om per fiets te worden afgelegd.

IMG_7720

En toch. Het stadsbestuur schijnt zich goede voornemens te hebben gemaakt. Hier en daar verschenen de eerste fietsenstallingen in het straatbeeld. Met een gebruiksaanwijzing, zodat mensen zouden weten waarvoor ze precies dienen.

IMG_7453

En warempel. Er verschenen ook al enkele fietspaden in het centrum.

Weliswaar op plaatsen waar dat absoluut niet nodig is en op een manier die de fouten van voorgangers genadeloos herhaalt…

IMG_7441

IMG_7458

Ik denk dat er in Istanbul zal moeten worden gehoopt op het effect van de ‘critical mass’: voldoende grote aantallen fietsers die de overheid en de andere weggebruikers zullen dwingen om de juiste aanpassingen in infrastructuur en gedrag door te voeren.

Die grote aantallen fietsers gaan er niet vanzelf komen en de kans dat het de Istanbulu zelf zullen zijn die massaal op de fiets zullen kruipen is, gezien het ontbreken van elke fietscultuur, eerder klein. Maar schijnbaar staat er ook een deelfietsensysteem in de steigers en het laat zich raden dat het vooral de toeristen zullen zijn die daar gebruik van zullen maken.

Mogelijk zullen zij fungeren als ijsbrekers voor een “Turkse fietslente”…

IMG_8272

Discrete stallingen

Als het goed is, zeg ik het ook. Maar niet zo snel als de lezers van deze blog. Op het vorige stukje over het stationnetje in Bouwel (‘Postbus‘) liet iemand zich goedkeurend uit over de fietsenstallingen aldaar.

Terecht, wat mij betreft. Al te dikwijls zijn fietsenstallingen, door de ijzeren rommeligheid die hen eigen is, allesbehalve een streling voor het oog, maar in Bouwel hebben ze dat discreet en elegant opgelost.

Oordeel zelf:

Bouwel Station (4) Bouwel Station (2)

Het grote aantal fietsen dat hier op weekdagen wordt gestald is trouwens een tegenindicatie van de auto-matische aanname van veel gemeentebesturen dat stations, en in het bijzonder dan landelijke stationnetjes, vooral door reizigers met auto’s worden gebruikt. In de praktijk overtreft het aantal fietsers steeds vaker het aantal automobilisten.

In de toekomst zal dat gegarandeerd nog meer het geval zijn. De elektrische fiets zorgt ervoor dat het fietsbereik van het station in één klap met kilometers wordt uitgebreid. Op voorwaarde tenminste dat de fietsenstallingen diefstalveilig zijn.Vanuit dat oogpunt zijn deze fietsenstallingen dan weer niet zo geslaagd, want de sociale controle erop is niet echt groot. Van dat soort discretie is er hier dan weer te veel.