RSS Feed

Tagarchief: Eiffel

De zwevende dag

Geplaatst op

 

Er is mobiliteit die enerveert en er is mobiliteit waar je gelukkig van wordt.

Voor de eerste hoef je je huis niet uit te komen. Het volstaat om eventjes naar de radio te luisteren. De in hun kooi van Faraday opgesloten luisteraars krijgen er gemiddeld genomen om het kwartier aandacht, waarbij vooral het medeleven opvalt. De presentatoren beseffen: deze mensen zijn het slachtoffer van het Grote Filemonster. Helemaal wat anders dan de drenkelingen op de Middellandse Zee. Die hebben er zelf voor gekozen.

Ook voor gelukkige mobiliteit hoef je doorgaans niet ver te gaan. Als de omgeving er naar is, volstaat een wandelingetje. Maar er zijn ook spectaculaire varianten. Die zo gelukkig maken dat mensen ervan gaan zweven. Soms zelfs letterlijk.

In Bilbao hebben ze er een specimen van. Aan de monding van de Nervión staat sinds 1893 de Puente de Vizcaya, de oudste zweefbrug van de wereld.

zweefbrug 12

Sinds 2006 staat ze op de Werelderfgoedlijst van de Unesco, wat betekent dat als er oorlog komt ze één van de eerste doelwitten zal zijn. Krijgsheren hebben zo mogelijk nog meer verstand van symboliek dan autobouwers.

Niet dat ik in Spanje morgen een nieuwe burgeroorlog verwacht, maar ik wou dit staaltje van meccanokunst toch zeker gezien hebben.

Voor wie de stijl bekend zou voorkomen: de brug werd ontworpen door een leerling van een zekere Gustave Eiffel. Volgens Wikipedia heette die Alberto Palacio, al staat er op de brug zelf een andere naam.

zweefbrug 10

Zijn ontwerpopdracht was niet eenvoudig: een brug over de rivier bouwen waar grote schepen geen last van zouden ondervinden. Dat moest dus een heel hoge brug worden of, jawel, een brug die z’n gebruikers tot passagiers maakt en ze in een gondel naar de overkant transporteert.

Tenzij er een schip voorbij vaart vertrekt de gondel elke 8 minuten met maximaal 6 auto’s en enkele tientallen mensen aan boord. Die mensen betalen elk 10 cent. Met de glimlach, want het is goed besteed pretgeld. Zo’n overzet schommelend boven het water aan stalen kabels hééft iets wat het oversteken met een gewone brug beslist niet heeft.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

En doordat het wat trager gaat, gebeurt de overzet ook bewust. De rivier mag rivier blijven en de beweging naar de overkant apelleert aan het aloude liedje ‘Schipperke mag ik overvaren?’ Waarbij het een grappige bijkomstigheid is dat dit schipperke Bart heet. Bart De Zwever, al kan het zijn dat ik dat laatste er zelf heb bijgedroomd.

 

Advertenties