RSS feed

Tijd voor spijt?


Van witte donderdag kenden we het bestaan al. Maar van zwarte donderdag? Die valt kennelijk voor Allerheiligen, de dag dat de christenen hun heiligen en martelaren gedenken. Zo bekeken kon hij niet beter vallen, deze zwarte donderdag.

Foute titel

Hoe fout kan een krantentitel zijn? ‘Zwarte donderdag voor vier fietsers’. Kennelijk behoort de eindredacteur die deze titel koos tot de kleine minderheid die nog nooit een familielid of vriend verloor in het verkeer. Anders had hij/zij geweten dat een dodelijk ongeval niet alleen een tragedie is voor de slachtoffers zelf, maar ook voor hun familie, hun vrienden, de getuigen en de andere betrokken weggebruikers. ‘Zwarte donderdag voor vier fietsers’ is in werkelijkheid ‘zwarte donderdag voor honderden mensen’. En na deze zwarte dag zullen nog veel donkere dagen volgen.

Voor de nabestaanden kan niet alleen het treuren beginnen, maar ook het be-treuren – zeg maar de allesverterende pijn van de spijt. Had ik maar dit. Had ik maar dat. Had ik maar niet – enzovoort. Rouw is vaak rauw.

Fout artikel

De journalist deed nochtans zijn best om de ongevallen voor te stellen als gebeurtenissen waarbij geen andere personen betrokken waren. De slachtoffers werden respectievelijk ‘door een bestelwagen gegrepen’, ‘door een vrachtwagen aangereden, ‘aangereden’ (door een auto, een vrachtwagen, een bureaustoel? we hebben er het raden naar) en ‘door een afslaande auto aangereden’. Kennelijk ging het telkens over autonome voertuigen. Van chauffeurs of bestuurders geen spoor.

In één geval wordt gehint op een door de fietser genegeerd verbod aan de ene kant en een dodehoek aan de andere kant. Eigen schuld versus overmacht dus.

Maar vier mensen die in één provincie op één en dezelfde dag het verkeerde lotje trekken, is dat niet een beetje van het slechte te veel? De vraag blijft merkwaardig buiten beeld. Journalisten die over ongevallen berichten komen in het beste geval tot een suggestie van individuele verantwoordelijkheid. Tot systemische verantwoordelijkheid komen ze zelden of nooit. Zo blijven de systeemverantwoordelijken altijd buiten beeld en buiten schot. Voor hen geen treurnis, laat staan spijt over gemaakte keuzes.

Foute keuzes

Nochtans zijn die keuzes wel degelijk gemaakt. Het eerste ongeval gebeurde op een kruispunt met een niet-conflictvrije regeling: overstekende fietsers en afslaande motorvoertuigen hebben er tegelijk groen. Het tweede ongeval gebeurde ter hoogte van een werf waar voor de duur van de werken éénrichtingsverkeer geldt. Heeft iemand zich afgevraagd of de omrijfactor voor fietsers misschien niet onredelijk groot was – een factor die het grote aantal overtreders kan verklaren? Kennelijk ging het ook over een ‘dodehoekongeval’, wat de vraag oproept of de vrachtwagen in kwestie uitgerust was met sensoren die fietsers langszij kunnen detecteren. Allicht niet, want onze wetgevers hebben tot nog toe nagelaten die beschikbare technologie verplicht te maken. Over het derde ongeval krijgen we geen enkele info, maar het vierde gebeurde alweer op een kruispunt zonder conflictvrije regeling.

Niemand die zich de vraag stelt wie daarvoor gekozen heeft.

Zo lijkt het alsof ons verkeer zoals het er vandaag uitziet door de Goden gegeven is en niet het resultaat is van opeenvolgende beleidskeuzes – aka ‘politieke keuzes’ over pakweg voertuignormen, inrichtingsnormen voor kruispunten of de inrichting van wegenwerven.

Toch moet onze eindredacteur hier ergens een vermoeden van hebben gehad. Want hij/zij plaatste het artikel in de rubriek ‘politiek’. Terecht.

Laat het voor politiek verantwoordelijken de aanzet zijn om zich af te vragen of ook voor hen geen tijd van spijt is aangebroken.

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Nieuw boek 'Weg van het systeem' verschijnt in februari 2021. Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten. Geeft les aan de PXL Hogeschool, afdeling Verkeerskunde

Volgende »

  1. Tijd van spijt komt altijd veel te laat. Vooruitdenken bij het nemen van beslissingen is zeer belangrijk.
    Op naar meer conflictvrije kruispunten, ook al moeten de auto’s en vrachtwagens dan wat langer wachten. Of wegen 10 minuten tijdswinst niet meer op tegen een mensenleven?

    Like

    Beantwoorden
  2. Een van de ongevallen gebeurde op de Kuringersteenweg in Hasselt. Ik weet niet of het ongeval op dit kruispunt gebeurde, maar kruispunten als deze zijn toch echt wel onprettig:
    https://www.google.com/maps/@50.9434669,5.2827284,3a,75y,322.45h,89.55t/data=!3m6!1e1!3m4!1sG-c8tJ9JKhuz9S_bWh1MiQ!2e0!7i16384!8i8192

    Als de fietser gewoon de baan wil volgen moet men driemaal oversteken, met tussendoor ook nog bochten van bijna 90graden. Een auto die uit dezelfde rijrichting komt heeft het makkelijker; Buiten het verkeerslicht zijn er geen andere hindernissen.

    Ook tweerichtingsfietspaden worden te pas en te onpas gebruikt:
    https://www.google.com/maps/@50.9430106,5.2861536,3a,33.8y,250.6h,81.62t/data=!3m6!1e1!3m4!1svwCDY0-wgEgOtZwTNn-IzA!2e0!7i16384!8i8192

    Hier moet men links van de baan rijden, na dit kruispunt wordt men gedwongen om over te steken, om dan bij eerstvolgende mogelijkheid opnieuw over te steken.

    Omdat er weinig oversteekplaatsen zijn lijkt het me beter gewoon een tweerichtingsfietspad langs beide kanten te voorzien(met pijlen op de grond zodat het voor de auto’s ook duidelijk is). Zo zijn er minder gedwongen oversteken nodig.

    Like

    Beantwoorden
  3. Foute keuzes zie je overal. IK stak een keer over als voetganger in de veronderstelling dat het zebrapad conflictvrij was. Maar dat was niet zo. De stadsbus had ook groen en je schrikt je wezenloos als dit monster optrekt. Niet dat de buschauffeur ook maar iets deed dat tegen de voorschriften inging maar dit verwacht je niet vooral ook omdat het een brede weg was zonder eiland in het midden waar je kunt schuilen. Dit is een kwestie van verantwoordelijken die geen moment nadenken over gevolgen van hun keuze. Dit had immers ook heel anders en beter gekund.

    Like

    Beantwoorden
  4. “De journalist deed nochtans zijn best om de ongevallen voor te stellen als gebeurtenissen waarbij geen andere personen betrokken waren. De slachtoffers werden respectievelijk ‘door een bestelwagen gegrepen’, ‘door een vrachtwagen aangereden, ‘aangereden’ (door een auto, een vrachtwagen, een bureaustoel? we hebben er het raden naar) en ‘door een afslaande auto aangereden’. Kennelijk ging het telkens over autonome voertuigen. Van chauffeurs of bestuurders geen spoor.”

    Dat is iets dat me al jaren opvalt, de bestuurder van gemotoriseerd verkeer treft nooit schuld. Het zijn steeds de anderen, samen met de zachte weggebruiker ook de landbouwmachines/ bestuurders, die in de fout gaan. Zelfs al is bewezen dat deze totaal geen schuld treft dan zijn er nog mensen die de schuld van het (te) snelle verkeer willen afschuiven.

    Like

    Beantwoorden
  5. In dit verband is het wel goed te vermelden dat in Engeland “Road Collision Reporting Guidelines” tot stand zijn gekomen, zie https://www.rc-rg.com/guidelines

    Ik stuur zo af en toe een berichtje naar de redactie naar aanleiding van z’n bericht maar het zou goed zijn als je iets als een verwijzing naar iets dat ook bijv. door de Vereniging van Journalisten is ondertekend.

    Ik denk dat de meeste journalisten wel anders willen maar te veel slechte voorbeelden gebrek aandacht zijn denk ik belangrijke redenen dat de berichtgeving slecht is.

    Like

    Beantwoorden
  6. Ferdinand Delasoie

    Fijn dat je eens iets over de uitdrukking “door een auto gegrepen” schrijft. Die moet onmiddellijk uit het vocabularium worden geschrapt ! Overigens werd afgelopen zaterdag een 55-jarige vrouw op het voetgangersplein voor station Antwerpen-Berchem “door een vrachtwagen gegrepen”. Dood. Toen ik dat las, dacht ik “Tiens, die was toch jonger ?”Neen, dus… twee dagen eerder reed er ook een grijpgrage vrachtwagen op datzelfde voetgangersplein. 19-Jarige vrouw. Ook dood. Ja, mensen, er wordt hier heel wat afgegrepen in de stad van Koen Kennis.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: