RSS feed

Jeu de boules


De mens is een spelende mens. Een homo ludens. Altijd bezig met weddenschappen, wedstrijdjes, spelletjes allerhande. In de krant kijken we eerst naar de sportpagina’s om te zien wie er gewonnen heeft, daarna vullen we de sudoku en het kruiswoordraadsel in en als de spanning ons te veel wordt kijken we naar de lotto-uitslagen.

Op televisie is het van Blokken hier en de Mol ginder. De ene kwis loopt het andere mystery game voor de voeten, behalve als er voetbal is.

Op de trein verdrijven we de tijd met Candycrush, Tetris (Blokken zonder Ben Crabbé) of Patience.

Aan het verkeerslicht hebben we geen woorden nodig om te snappen dat de persoon naast ons ook als eerste aan de overkant wil zijn en dus is ‘groen!’ het startschot voor een minisnelheidswedstrijd. Of we nu met de auto zijn of met de fiets.

De mens is een homo ludens. Dat wist ik. Dat weet ik al jaren.

Tegelijk kende ik de spelregels van weer een ander populair spel waaraan we ons op vakantie in Frankrijk hetzij vergapen hetzij vergrijpen.

En toch heeft het tot vandaag geduurd voor ik één plus één wist op te tellen tot het onvermijdelijke twee.

Het gebeurde op de begraafplaats van Lommel, een prachtig groendomein met een, sorry, brandnieuw crematorium van de hand van a2o-architecten. Er is daar een parkeerplaats van heb-ik-jou-daar, die vandaag vol lege plaatsen lag.

Toch presteerden enkele automobilisten het om, niettegenstaande ze voorbij het hek aangewezen zouden zijn op de benenwagen, vlakbij de toegang te parkeren. Had de beheerder er niet strategisch een bloembak geplaatst, de toegang zou vakkundig dichtgeparkeerd zijn geweest.

En toen, plots, eindelijk, begreep ik het: automobilisten beschouwen autorijden als een vorm van jeu de boules, waarbij hun auto de ‘boule’ is en de bestemming de ‘cochonnet’. Het komt er simpelweg op aan zo dicht mogelijk bij de bestemming te parkeren. Wie het dichtstbij staat, is gewonnen.

Ik kon me wel voor het hoofd slaan dat ik dit nooit eerder had beseft. Zo wordt heel veel op het eerste gezicht vreemd gedrag opeens perfect begrijpelijk.

En veel minder ergerlijk bovendien, want het is allemaal maar een spelletje.

De Renaultrijder heeft gewonnen. (Logisch: Franse auto’s hebben bij jeu de boules een natuurlijke voorsprong.)

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten. Geeft les aan de PXL Hasselt, afdeling Verkeerskunde

Volgende »

  1. Uiteraard, Kris. Brood en spelen, altijd en overal. Met de Drive van Quick als het ultieme voorbeeld ervan in jouw verhaal.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Schitterend stukje. Men hoort zo vaak parkeerders zeuren dat ze Wel Een Halve Straat Verderop moesten gaan staan, och arme toch, die was verloren.

    Like

    Beantwoorden
  3. Doet me denken aan collega’s die 6 keer de parking rond rijden in de hoop dat er een plekje vrijkomt. Om dan toch maar een straat verderop te gaan parkeren en het achteraf op een zeuren zetten dat ze “zoveel tijd” hebben verloren. Ik zeg hen altijd dat ze een gezondheidswandeling hebben gewonnen ;-).

    Like

    Beantwoorden
  4. Mijn moeder zei in de jaren 80 van ‘een’ vorige eeuw al: “als ze konden dan reden ze met de auto tot in de wc”. Veel is er nog niet veranderd.

    De laatste jaren al een paar keer gelezen dat automobilisten klagen dat de fietsers zo dicht mogelijk bij de plaats van bestemming hun fiets willen parkeren. Maar ze blijken blind voor hun eigen doen en denken.

    Like

    Beantwoorden
  5. @ Renaat: dat klopt, maar de hinder van een fout geparkeerde fiets is een stuk minder dan die van een fout geparkeerde auto. En soms vind ik het wel bitter dat er zoveel plaats voorzien wordt voor autoparking tegenover zo weinig voor fietsparking terwijl 1 geparkeerde wagen de ruimte inneemt van pakweg 7 fietsen. Maar je wordt als fietser dan wel geacht reglementair te parkeren in een overvolle fietsparking.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: