RSS feed

Wat als de staart nu eens kwispelde?

Geplaatst op

Mijn pleidooi voor een proactieve snelheidsverlaging op snelwegen – ik had ook kunnen zeggen: voor een snelheidslimiet die rekening houdt met de reële context van veiligheid, gezondheid, milieu en capaciteit -, leverde me steunbetuigingen én scheldtirades op.

Om het eerst over de steun te hebben: gouverneur Berx gaf tijdens de uitzending op RTV aan dat we hierover het debat moeten durven aangaan. Terecht had ze het over ‘durven’, want ik stel vast dat zelfs de politici die heel goed beseffen dat mordicus (sic) vasthouden aan de huidige limieten niet kan vooral strategisch zwijgen. De linkerzijde van het politieke spectrum laat zich er graag op voorstaan meer aandacht te hebben voor People en Planet dan voor Profit, maar als het er echt op aankomt is ontbeert het de moed om echte keuzes te maken. (Tot daar mijn 1 mei-boodschap. De andere gaan vandaag over de verdeling van de Profit, met weinig aandacht voor de andere P’s.)

De scheldtirades komen meestal van de andere kant. Pleiten voor lagere snelheidslimieten is betuttelend en bedilzuchtig, luidt het daar. Zich tegen maxima verzetten getuigt dan van vrijheidsliefde en moedig verzet, al is er aan conformisme natuurlijk niks heldhaftigs. Trouwens, de wetten waar deze lieden het echt moeilijk mee hebben zijn die van de fysica, niet die van de overheid. Om maar eens de conservatieve filosoof Roger Scruton te parafraseren: de rede heeft al lang geleden zijn steun voor hoge snelheidslimieten ingetrokken.

Wie aan een snelheid hoger dan 80km/u tegen een stalen muur aanknalt, heeft bitter weinig overlevingskansen. De dag na mijn pleidooi op RTV werd het nog maar eens bewezen. Een jonge vrouw liet het leven – talrijken achterlatend in rauwe rouw, om niet te spreken over de trauma’s voor de hulpverleners.

In het interview van vorige week werd ook benadrukt dat de vrachtwagens en hun chauffeurs in de recentste reeks ongevallen geen enkele schuld trof. Het waren telkens personenwagens die achteraan op de file beukten. True.

Toch wil dat niet zeggen dat er geen sprake is van medeverantwoordelijkheid. De vraag die we ons moeten stellen is of de eigenaars van de vrachtwagens alles hebben gedaan om het ergste te voorkomen. Ik denk dat het antwoord ontkennend is.

Elke crash weer valt het grote contrast in de geleden schade op. Aan de ene kant een onherkenbare schroothoop, aan de andere kant een laadbak met nauwelijks een schrammetje. Komt natuurlijk doordat vrachtwagens achteraan geen kreukelzones hebben. Die toevoegen lijkt me moeilijk haalbaar, maar het wil niet zeggen dat er geen ruimte voor verbetering is.

Misschien ligt die meer voor de hand dan men op het eerste gezicht zou denken. De oorzaak van de ongevallen is meestal duidelijk: de slachtoffers hadden te laat gezien dat de realiteit niet strookte met hun verwachting. Ze dachten dat hun voorliggers aan 100km/u of meer voortraasden, maar in werkelijkheid bleken die stil te staan. Afleiding door smartphone en andere verleiders is allicht de belangrijkste verklaring en daar moet uiteraard hard op ingegrepen worden. Maar wat als we de afgeleiden nu eens tijdig op de file attent konden maken?

Doen we al, hoor ik u mompelen, met borden en met al dan niet dynamische portalen. Die worden almaar verder voor de file geplaatst, om toch maar tijdig de aandacht te trekken. Alleen: op de duur is die afstand zo groot dat de gewenning alweer ingetreden is tegen de tijd dat de stilstaande colonne er echt is. De verrassing mag dan al lang aangekondigd zijn, het blijft een verrassing.

Wat als die laatste vrachtwagen in de rij nu eens niet alleen maar schamele richtingaanwijzers had om zijn immobilisatie aan te geven, maar een lichtboodschap zo groot als z’n hele achterkant? Of een lichtbak met bewegende ‘stop’-boodschappen bovenop – en dus van heel ver zichtbaar? Wat, met andere woorden, als we de staart van de file nu eens lieten kwispelen?

Het kan niet zo moeilijk zijn om vrachtwagens te verplichten hun gebrek aan kreukelzones (deels) te compenseren met dit soort ’jam warning’. Dat mag de kostprijs van zo’n wegkoningin dan enigszins opdrijven, maar alle truckchauffeurs en exploitanten van transportbedrijven die ik ooit sprak gaven aan dat betrokken geraken bij zo’n ongeval hun ergste nachtmerrie was. De bereidheid in de sector zal dus vermoedelijk groot zijn.       

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten. Geeft les aan de PXL Hasselt, afdeling Verkeerskunde

Volgende »

  1. Karl Janssens

    Interessant en vooral nuttig voorstel dat zelfs op personenwagens zijn nut zou kunnen bewijzen.
    Overigens zie ik sporadisch op fietsen een hel rood en flikkerend achterlicht. Op zich niets speciaals kan je zeggen maar het gaat hier over achterlichten die niet volgens een vast patroon “flikkeren” , daardoor zeer opvallend zijn en zodoende de aandacht trekken van elke weggebruiker.

    Like

    Beantwoorden
  2. Opvallen is zeker een goede zaak; zeker voor vrachtwagens, maar ook voor de zachte weggebruikers. Evenwel bestaan vandaag al verwittigingssystemen die waarschuwen voor het te dicht naderen van voorliggers. Elk individueel voertuig kan daarmee worden uitgerust en mits het ingrijpen op de remmen van het voertuig kan een aanrijding dan ook voorkomen worden. Dat is geen aanslag op de vrijheid van de individuele chauffeur, tenzij die over de vrijheid moet beschikken om zich te pletter te rijden.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden
  3. Voor een deel kan ik er inkomen. Maar het lijdt steeds verder af van het echte probleem. En dat is er steeds minder aandacht naar het rijden gaat, en steeds meer naar andere zaken zoals de gsm, … Daarnaast en dat is wat ik ook meer en meer opmerk is dat de autobestuurder alsmaar meer de schuld van zich af wil schuiven. Het is de schuld van de wegomstandigheden, van de infrastructuur, van de andere gebruiker.

    De dubbele richtingsaanwijzers gebruiken is niet meer voldoende om aan te geven dat er een file is. Grote borden over de wegen met verlichting die aangeven om te vertragen is niet meer voldoende. Wat kunnen we nog doen? Grote signalen achteraan op vrachtwagens om de aandacht te trekken. Ok, kan ik inkomen, maar waar houdt het op? Trouwens, hoe doe je dat op container vervoer, daarbij heeft de trailer enkel een laadvloer.

    Ik zie nu al zwaar verkeer op straat komen met zware led knipperlichten voor- en achteraan. Het lijken soms kerstbomen. Waar stopt het? Want we gaan nooit tot de kern van het probleem. We houden de aandacht niet meer bij het verkeer.

    Ik woon aan een kruispunt en als ik zie hoe regelmatig er getoeterd wordt om aan de eerste auto in de rij aan te geven dat het groen is geworden en dus mag vertrekken. Of dat die voorbij wordt gestoken door de anderen omdat deze niet vertrekt wegens met wat anders bezig. Ook al een paar keer meegemaakt dat het groen werd en de auto bleef staan. Het werd oranje, rood, groen en pas bij het volgende oranje vertrok die. Ik kan me niet indenken dat dan veel tijd gewonnen is door ff met de agenda of gsm bezig te zijn aan de verkeerslichten.

    In de jaren 80 van vorige eeuw werd toegestaan dat alle landbouwverkeer (de vergunningsplicht werd afgeschaft) met oranje zwaailicht mocht rijden. Ik kon me er wel in vinden. Veel landbouwmateriaal had slechte tot geen verlichting. Maar anderzijds kwam ook het probleem van de trage weggebruiker en het steeds snellere verkeer aan het licht. Door het zwaailicht was ook van verder af al te zien wat er iets traag reed. Onafgezien van correct aanwezige verlichting of niet.

    En het probleem is steeds erger geworden. Straks zijn fluohesjes voor de zachte weggebruiker niet genoeg meer en bij de fietsers is er ook een “wedstrijd” aan de gang om de zwaarste verlichting. Met gewone degelijke verlichting dreig je nu al onzichtbaar te worden in een overdaad aan verlichting.

    Geliked door 2 people

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: