RSS feed

Observatie


Af en toe word ik uitgenodigd om te komen kijken. Notoir volgzaam als ik ben, doe ik dat dan. Tegen mijn aard in arriveer ik dan goed op tijd. Ik stel me incognito op. Indien voorradig achter een boom.

Maar als het groen te schraal is, ben ik wel gedwongen om me op de geasfalteerde prairie te begeven. Dan loop ik quasi achteloos voorbij. En nog eens voorbij. En nog eens. Een ijsbeer op de prairie. Ik weet: dat valt op.

Van achter getint glas word ik gade geslagen. Ik voel de blikken branden op mijn rug. Vaders en grootvaders, maar vooral moeders en grootmoeders op de bestuurderszetel hebben me in de smiezen. Ze twijfelen tussen de verleiding van hun aaifoon en die vreemde snuiter die duidelijk niets goeds in de zin heeft. Maar ze vragen niks.

Het glas is dik als hun auto’s. De motoren draaien. De klimaatverandering? Er wordt aan gewerkt, zij het voorlopig vooral met behulp van de auto-airco. Als ze straks wegrijden, zullen er kleine plasjes water achterblijven. Elke auto z’n plasje, bijna vertederend.

Het is nog een half uur voor de bel rinkelt, maar toch zijn ze er al. Veel te vroeg gekomen om straks geen tijd te verliezen. Een bijzonder concept van time management.

Ik maak foto’s. Bewijsmateriaal is belangrijk als we het straks over de chaos zullen hebben. Want daarover gaat het, hebben ze me gezegd: “de chaos”. De gemeente heeft nochtans erg haar best gedaan om er orde in te krijgen: een stoepuitstulping ter hoogte van de schooluitgang, een zebrapad, de genoemde kiss & ride, een strook met de letters ‘B U S’ op de grond.

Op die laatste staan ook auto’s geparkeerd. “Het is geen wettelijke bushalte meneer, er staat geen bord bij.” Soms zijn automobilisten opmerkelijk goed geïnformeerd over de wegcode.

Vijfentwintig minuten voor de bel en busstrook en kiss & ride zijn vol. Voortdurend komen er auto’s bij. Ze posteren zich op een afstand, als roofdieren loerend op een prooi. Als er straks een gunstigere positie vrijkomt, zullen ze de opportuniteit onmiddellijk grijpen. Flitsende oma’s, ze bestaan.

Voorlopig moeten ze het stellen met de gelijkgrondse berm en hier en daar een oprit. Het is maar voor vijf keer vijf minuten.

Een oudere dame houdt het niet meer. Ze klautert uit haar SUV en komt me dreigend tegemoet: “Geen foto’s van mijn auto, dat is verboden!” “Hier parkeren is ook verboden,” reageer ik. Ze kijkt verongelijkt. “Ik moet wel. De juffrouwen willen ze niet laten gaan.”

Het duurt even voor ik begrijp wat ze bedoelt: doordat de juffrouwen weigeren de kinderen zomaar “los te laten”, zal ze straks haar auto moeten achterlaten en helemaal naar de schoolpoort moeten wandelen.

Ze komt van drie kilometer verderop. “Te gevaarlijk om met de fiets te komen,” zegt ze gedecideerd.

“Omdat er te veel auto’s zijn?” Ze knikt, zich niet bewust van de dichtklappende val.

“U bent hier dus met de auto omdat er te veel auto’s zijn.”

De euro valt. “Geen foto’s van mijn auto,” sist ze.

“Ik maak je kenteken onleesbaar,” sus ik.

Ze klimt weer in haar auto. Een buurtbewoner sluipt naderbij. “We kennen haar,” lacht hij, “enfin, hier kent iedereen iedereen.”

Aan de poort wordt het druk. Er zijn nu ook mensen met fietsen gearriveerd. De meeste keuvelen wat. Dat werkt aanstekelijk. Sommige chauffeurs wagen zich op het terrein en komen erbij staan.

Nog tien minuten. Zo ver het oog reikt staan er auto’s. Overal, behalve op een klein stukje trottoir. Daar houden twee oranje kegeltjes de kwade geesten weg. “Wonderlijk”, zal de voorzitter van het oudercomité me later zeggen. De stoep leidt overigens nergens heen. Alles bij elkaar geen twaalf meter lang eindigt hij in een berm. Maar elke levend afgelegde meter is er één natuurlijk.    

Bewust geen afbeelding van de beschreven schoolomgeving. Wel wat publiciteit voor Ford, om het een beetje goed te maken.

Een 4×4 op bijna-rupsbanden landt grommend in een laatste stukje berm, onberijdbaar voor de anderen. ‘FORD’ staat er op, maar dat moet onmiskenbaar ‘FORT’ zijn. Aan het stuur een man getatoeëerd als een varken van Delvoye. Het passagiersportier zwaait open. Er springt een frêle jonge vrouw uit. Zonnebril, zuinig bemeten kleedje met luipaardprint, tafelbierbruine benen. Er gaat een rilling door de prairie.

Dan komt de bus van “Stekelbees”. Die naam is goed gekozen. Ze blokkeert alle verkeer.

Nu duurt het niet lang meer. Alles zal gebeuren vanuit de stilstaande fase. En dan, plots, nog voor het signaal gegeven is, verschijnen de eerste juffen met kinderen. Er wordt van alles uitgewisseld. Boekentassen, werkjes, nieuwsjes, kinderen. Geen drugs, weet ik wel zeker, al zou het een perfecte dekmantel zijn.

Waar er zoveel onschuld is, zou niemand iets vermoeden.

*Dit stukje verscheen eerder in een licht andere vorm in De Verkeersspecialist.

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten. Geeft les aan de PXL Hasselt, afdeling Verkeerskunde

Volgende »

  1. Voor hun veiligheid: laat de fietsers 10 minuten eerder vertrekken dan de achterbankgeneratie.
    Voor ’s morgens zie ik geen oplossing. Misschien niet laten stoppen of parkeren 100 meter voor en na de schoolpoort. Of de (groot)ouders opvoeden.

    Geliked door 1 persoon

    Beantwoorden
    • Een hint voor de oplossing voor de ochtend heb je al gegeven: je doet de achterbank kinderen een half uur vroeger komen. Zo zijn de auto’s en forten reeds weg en zijn de (groot)ouders een halfuur eerder moeten komen aandraven. Het kan als een straf voor de kinderen lijken, maar daarmee kunnen ze misschien ook hun (groot)ouders overtuigen ook fietsend naar school te mogen.

      Like

      Beantwoorden
  2. Helaas heel herkenbaar Kris! En dan spreken we nog niet over de automobilisten die fietsers letterlijk van de baan duwen om toch maar een secondje te winnen, of een tiental meter dichter bij die schoolpoort te kunnen staan. Wanneer zal autoterrorisme op gelijke voet worden behandeld dan gelijk elk ander terrorisme?

    Like

    Beantwoorden
    • Het al enkele keren bewezen, maar hardleers als ze zijn blijven de autoverslaafden klagen over de fietsers die in de stad het autoverkeer ophouden. Onlangs las ik weer zo een klaagmuur over Gent en het (voor hun) vervloekte circulatieplan en lez zone.

      Menig fietser die er een beetje oplet zal al gemerkt hebben dat niet het fietsverkeer het autoverkeer ophoudt maar dat het net omgekeerd is. En dat verder het autoverkeer zichzelf en elkaar ophouden. Maar daar zijn ze met hun voorruitperspectief blind voor. Als je vaak fietst moet je er eens opletten hoeveel auto’s je op een rechte lijn inhalen welke jezelf aan het eerst volgende kruispunt in het beste geval weer voorbij gaat en in het slechtste geval je moet stoppen en wachten omdat die auto je nu de doorgang blokkeert.

      Like

      Beantwoorden
      • Er is blijkbaar een zinnetje weggeslopen in mijn bericht hierboven.

        “het is al enkele keren bewezen” daarmee bedoel ik dat het al meerdere keren bewezen is dat de fiets, zeker in de stad, veel sneller is dan de auto. Maar dat willen de autoverslaafden niet geloven.

        Like

      • Nog een klassieker aan de schoolpoort: ik fiets een smalle straat in, vlakbij de school. Het is zo’n straat waar aan één kant geparkeerd mag worden, nl. de andere kant. Wagens komen me tegemoet en moeten voorrang geven. Ah ja, want de geparkeerde wagens staan aan hun kant, niet de mijne. Hoewel ze alle kansen hebben om even opzij te gaan, tussen geparkeerde wagens in, doen ze dat niet. Tot op het punt dat ze keuze hebben: 1) mij overhoop rijden en 2) full stop zodat ik voorzichtig vlak langs hen af kan rijden. Afstand tussen hun spiegel en mijn stuur = 3 cm. Vaak fietst één van mijn kinderen achter mij. In het beste geval krijg ik een verbaasde en/of geïrriteerde blik toegeworpen. Zo van “waarom gaat die idioot niet opzij of op de stoep fietsen?”. In de minder leuke gevallen gaat het raampje open en volgt er een scheldpartij. Waarop ik dan repliceer dat ik zeer goed nummerplaten en gezichten onthoud. Vaak trouwens mensen die ik ken van ziens, als die vriendelijke oude meneer of mevrouw van verderop in de straat. Ik heb me al vaak afgevraagd wat hier aan moet gebeuren. Heropvoedingskamp met verkeerslessen en verplicht rondrijden op een fiets?

        Like

      • Dat de fiets sneller kan zijn dan de auto wordt visueel aangetoond in de blog https://bikegain.car.blog/

        Like

  3. Chaos en schoolomgeving zijn niet van elkaar te scheiden. Het gebeurt uit een natuurlijk zelfbewust, een veilig gevoel en eigenbelang

    Like

    Beantwoorden
  4. Laurent Theunissen

    Zo droevig.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: