RSS feed

Bericht vanuit ‘the Wild West’

Geplaatst op

‘De kleine revolutie, step by step’ is de titel van mijn stuk dat vandaag in De Standaard verscheen. De essentie: er is in onze steden een mobiliteitsrevolutie aan de gang onder de vorm van een vloedgolf aan deelsteps, -scooters en -fietsen.

Het is maar de vraag of die in haar huidige vorm een goede zaak is: de wetgever geeft verstek en de steden improviseren noodgedwongen hun eigen beleidskaders. Ze ondergaan de recente evolutie en zijn aangewezen op achtervolgen in plaats van te kunnen sturen.

Van de Amerikaanse Westkust tot in China zijn steden momenteel een soort Wild West waar gestreden wordt om territorium en marktaandeel en Ubergewijs bestaande confidenties arrogant aan de laars gelapt.

 

Is de kleine deelmobiliteit ruimtebesparend? In theorie wel. In de praktijk vreet ze voorlopig vooral aan de ruimte van de voetganger.

Om de micromobiliteit sociaal, veilig en volhoudbaar te maken, is het nodig dat de overheid de regie terug in handen neemt én haar verantwoordelijkheid opneemt inzake weginfrastructuur: kleine wieltjes, (te) hoge snelheden en hobbelige, te smalle straten met veel obstakels zorgen voor een gevaarlijke cocktail (getuige daarvan de talrijke ziekenhuisopnames na valpartijen).

Uit de reacties blijkt dat de meeste mensen zich wel in mijn analyse kunnen vinden.

Al zijn er kanttekeningen:

  • vanuit Gent en Leuven klinkt het trots dat men geen deel uitmaakt van het ‘Wilde Westen’: men werkt er éérst een beleidskader uit en zal pas daarna een beperkt aantal aanbieders toelaten. Voorbeeldig.
  • Wout Baert van Fietsberaad wijst er op dat de steden wél een beleidskader aangereikt kregen: Fietsberaad werkte er één uit op vraag van de centrumsteden, al gaat het alleen over deelfietsen en dus niet over deelsteps (toch nog net iets anders). Daarnaast blijft er de vaststelling dat elke stad haar eigen antwoord knutselt. Mijn punt is dat het beter zou zijn mochten de regels nationaal of zelfs Europees vastgelegd worden. Het enige wat er in dit land federaal werd vastgelegd is een verhoging van de toegelaten snelheid van 18km/u naar 25km/u. Met de kwaliteit van onze huidige infrastructuur is dat een onverantwoorde evolutie.
  • Fietsberaad werkte ook een kader uit met aanbevelingen hoe deelfietsen een rol kunnen spelen als schakel in de basisbereikbaarheid (of basismobiliteit). Dat is mooi. In het ideale geval wordt daarmee tegemoet gekomen aan mijn kritiek dat de huidige aanbieders van micromobiliteit alleen de krenten uit de pap halen: ze bedienen de vraag-met-een-portemonnee en laten de rest over aan de overheid.
  • sommige mensen vinden dat ik te streng ben voor dit fantastische alternatief voor autoverplaatsingen. Ze vinden het geklaag over “strooisteps” op het trottoir fel overdreven. Ik vermoed dat dit vooral mensen zijn die niet slechtziende zijn of niet met een kinderwagen of rolstoel de straat op moeten.
  • iemand stelt dat ik niet moet morren over de ruimte die de deelscooters, deelsteps en deelfietsen innemen in de stad. Auto’s nemen immers veel meer ruimte in en elk deeltoestel is dus een ruimtebesparing. Nou, die ‘dus’ zou ik weglaten. Momenteel wordt de potentiële ruimtewinst helemaal niet gevalideerd, wel integendeel. (vandaar mijn boutade: “Delen is het nieuwe vermenigvuldigen.”) Ik wil er ook op wijzen dat de micromobiliteit ten koste gaat van de ruimte van de fietser en – vooral – die van de voetganger, niet van die van de auto. Dat zou anders zijn mochten steden een ‘sleutel’ ontwikkelen waarbij elk deeltoestel (bv. 1 deelauto = 6 parkeerplaatsen minder nodig; 10 steps = 1 parkeerplaats) meer zou gecompenseerd worden door een (deel van een) parkeerplaats minder.

In mijn oorspronkelijke tekst stond een citaat van Nassim Taleb dat uiteindelijk niet De Standaard haalde: “Het probleem met experten is dat ze niet weten wat ze niet weten.”

Een belangrijke nuancering.

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

Volgende »

  1. Ik zou ook niet weten tot welke ruimtewinst deze deelsteps kunnen leiden. Die gaan geen enkele automobilist uit hun auto halen, maar gaan wel voetgangers aantrekken. Niet alleen in het parkeren op het voetpad knabbelt zo’n deelstepsysteem aan de ruimte voor de voetganger, bij het gebruik zelf vermindert ook nog eens het aantal voetgangers. Is dat wat een stad echt nodig heeft?

    Beantwoorden
    • Hear hear. Daar is dringend onderzoek naar nodig, maar als Antwerpenaar zie ik hoe die steps inderdaad vooral verplaatsingen te voet en met het OV vervangen. Heel veel toeristen ook die er gebruik van maken. Veelal jonge mensen die die verplaatsingen voorheen vooral te voet deden.

      Beantwoorden
  2. Die deelsteps/-fietsen zijn inderdaad zeer ruimte verslindend en staan bijna altijd in de weg. Ze versperren de trottoir voor voetgangers. Voetgangers zijn genoodzaakt om uit te wijken naar het fietspad. Fietsers moeten op hun beurt uitwijken naar de straat… zeer gevaarlijke toestanden op sommige plaatsen. En dan zwijg ik nog over het ‘duurzame’ aspect van al die batterij gedreven deelsystemen… https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/02/05/deelvoertuigen-in-vlaanderen-duurzame-mobiliteit-of-misleidende/

    Beantwoorden
  3. Er zijn bijna 10 auto’s te zien en drie steps. Wat is het probleem…… 😉

    Beantwoorden
  4. In Antwerpen is een kader, maar ik heb de indruk dat ‘free-floating’ niet echt werkt. Er zijn te veel gebruikers met te weinig zelfdiscipline. Ik ben dan ook voorstander van op zijn minst met geo-fencing te werken.

    Een van mijn grootste kritieken op het eerste free-floating deelfietsproject in Antwerpen is dat er wel ineens enkele honderden fietsen bij kwamen, maar niet tegelijkertijd honderden extra fietsstallingen. Dit terwijl er al te weinig fietsstallingsplaatsen waren. Bovendien vind ik het niet meer dan logisch dat het de uitbater van zo’n deelfietssysteem is die die extra fietsstallingsplaatsen moet bekostigen. Dat die plaatsen op de eerste plaats autoparkeerplaatsen vervangen lijkt me logisch.

    Het huidige resultaat is door de regulering in Antwerpen gelukkig nog geen vloedgolf. Maar het probleem van hinderlijk geplaatste voertuig en een vergroting van het gebrek aan fietsstallingen is een spijtig realiteit die had vermeden kunnen en moeten worden.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: