RSS feed

Plezier op kop


Een middag in Lier. In voorbereiding op een mobiliteitswandeling verken ik de buurt. Langs de Rolwagenstraat, een noodgedwongen als woonerf aangelegde straat, bereik ik het achterliggende pleintje. Op de nauwelijks honderd meter dat de straat lang is word ik twee keer aan de kant gejaagd door een te snel rijdende auto. De ene van een buurtbewoonster die net haar kinderen van school ophaalde, de andere van een maaltijdbezorgster. “Ik reed maar twintig,” zegt die laatste vriendelijk wanneer ik haar er even later over aanspreek.

IMG_0167

Zou het? Vermits de straat niet gereglementeerd is als een woonerf, mag ze er dertig rijden. Al zeggen de wegcode én het gezond verstand ook dat een chauffeur zijn snelheid altijd moet aanpassen aan de omstandigheden. “Stapvoets” lijkt me in een straat als deze de enige juiste keuze. Ze belooft dat ze er in de toekomst op zal letten en sjeest weg.

Er zijn nog mensen die op hun middageten zitten te wachten.

IMG_0173

Het pleintje zelf doet me denken aan het paard van Neil Young. Het heeft geen naam. Het is ook duidelijk waarom: het is de moeite niet. Het plaatsje is niet meer dan een van gevel tot gevel verharde oppervlakte met in het midden een door amsterdammertjes afgebakende ruimte. Daar gaapt de grote mond van een afvalcontainer.

“Spelende kinderen” zegt een bord, maar dat is manifest gelogen. Er zijn geen kinderen, laat staan dat ze zouden spelen. Daar is ook geen enkele aanleiding toe. Zelfs de creativiteit van kinderen kent z’n grenzen.

Eén zijde van het pleintje is na de aanleg geamputeerd om er toch nog twee parkeerplaatsen uit te persen. “Voor vergunninghouders.” Kennelijk is niemand op het idee gekomen om afspraken te maken met het ziekenfonds dat twintig meter verderop een grote parking heeft aangelegd in wat ook een groen binnengebied had kunnen zijn. Het had een billijke deal kunnen zijn, want straat en pleintje fungeren als de inrit van de parking en dragen er vandaag dus alleen de lasten van.

IMG_0171

Ik slenter verder en keer me om. Eindelijk: een teken van menselijk leven. In een hoek van het pleintje, tegen de gevel van een huis, houdt zich een groepje jongeren op. Zes-zeven jongens van een jaar of zestien. Ze roken niet. Ze drinken zelfs niet. Ze babbelen alleen maar wat. Gedempt. Wat ze te zeggen hebben, moet onder hen blijven. In eerste instantie had ik ze nog niet eens opgemerkt.

Dan, plots, gaat de deur van de woning open. Een bejaard dametje verschijnt in het deurgat. Of ze wel eens willen ophoepelen? Dat trekt er toch niet op? De jongens zeggen niets, kijken haar alleen lijdzaam aan.

Dan merkt ze mij, een fotograferende vreemdeling, op. “Maak dààr maar eens een foto van,” snuift ze. Dat heb ik al gedaan, maar ik verzwijg het wijselijk.

Ik kom dichterbij en vraag wat het probleem is.

“Ziet ge dat dan niet?”

Ik merk op dat de jongeren niks fout doen.

“Ze laten afval achter,” zegt ze.

Ik wijs er op dat niemand van hen zelfs maar een blikje bij zich heeft.

“Ah, ge gaat nog met hen meepraten ook.” Ze neemt me op van kop tot teen. “Gij zijt ook geen groot licht.”

Enige mensenkennis kan haar niet worden ontzegd, maar dat compliment gun ik haar niet.

“Hoe zoudt ge zelf zijn,” probeer ik nog eens, “die mannen willen gewoon eventjes van school weg zijn en wat praten.”

“Ze zitten wel op de grond he,” priemt ze met een vinger. (Knibbelknabbelknuisje, ritselt het door mijn hoofd. Diep van binnen ben ik kennelijk ook maar een kind gebleven.)

“Ja,” zeg ik, “waar zouden ze anders moeten gaan zitten? Er zijn hier geen banken.”

“Die zijn pas weggehaald,” antwoordt de vrouw, zichtbaar tevreden. Ze keert zich om en mompelt: “Ik ga de politie bellen.”

De deur slaat dicht. De jongeren kijken me aan. “Bedankt voor de steun, mijnheer.” zegt er een, te beleefd voor zijn leeftijd.

Even overweeg ik nog te vragen of ze de officiële slogan van hun stad kennen: een geweldige vondst. Maar ik besluit het zo te laten.

Op mijn terugtocht zie ik het bord ‘Graag traag’ staan, even veel bijsluiter als disclaimer. Beweren dat het stadsbestuur van slechte wil zou zijn, kan ook al niet meer.

IMG_0172

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten. Geeft les aan de PXL Hasselt, afdeling Verkeerskunde

Volgende »

  1. Herwig Verschueren

    Geweldig stukje, ook al omdat ikzelf al eens in Lier vertoef (al is “A horse with no name” natuurlïjk van America en niet van Neil Young).

    Beantwoorden
    • En gelijk heb je (alvast wat America betreft). Blijkt dat Michael Jackson het nummer ook coverde onder de titel “A place with no name”. Als het niet zo incorrect was geworden, zou ik nu dus naar die laatste verwijzen.

      Beantwoorden
  2. Je had iets kunnen laten weten, Andere …
    Lier da’s Onkunde op Kop

    Op pleintje, de parkeerzone die geldt … vanaf het bord, en niet er voor, dus niet.
    Eigenlijk gewoon niet, wegens 4de zonale reglementering terwijl er maar 2 (+zone 30) toegelaten zijn.

    Door de Antwerpsestraat gewandeld ?
    Je mag daar pal voor ’t ziekenfonds parkeren, maar niemand beseft het … je moet helemaal niet naar achter rijden.
    Gezien dat er van kruispunt aan de tunnel stadinwaarts, geen énkel kruispunt in orde is met voorrangsborden ?
    7 jaar geleden (!) gemeld aan Liers schepen Wollants, toen “verkeersexpert” nu “energie-expert” bij N-VA …
    Nooit aangepast, maar we zitten in Lier mooi niet in het afschakelplan.
    Misschien deugde ‘m toch nog voor iets dan ?

    The horse has a name … Incompetence !

    Beantwoorden
  3. De Lierse traditie opgemerkt om dubbel zoveel palen & borden als nodig te gebruiken voor parkeerreglementeringen over korte afstand ( <30m) ?

    Ge kunt geen palen genoeg hebben in 't centrum hé …
    Is het een voorbereiding op de komende zondvloed ?
    Willen ze je paaldorpen realiseren ?
    Ik weet het niet …
    Ik weet wél wie er gelukkig van wordt, ook al heeft Lier intussen een andere Keizer geselecteerd.

    Kapucijnenvest doorgestruind ?
    Of beter de Kapotstenenvest …
    Heraangelegd in 2011, en intussen al jaren weer kapot.
    Begin 2012 was de spoorvorming al zichtbaar, maar ik zag zogezegd spoken …
    Ook een paradijs voor palenplaatsers !

    De dwarse(nde) trottoirs opgemerkt in Begijnhofstraat, en pal (ik schreef bijna pààl) voor de uitgang van 't College in de Kannunik Davidlaan ?
    Mooi, want de doorsnee Lierenaar ziet ze niet liggen, laat staan dat die er de gevolgen van beseft.

    Absurdisme, ze zijn er hier goed in

    Beantwoorden
  4. Ik heb Liers schepen Bert Wollants (N-VA) ooit aanboden om àlle signalisatie-overtredingen en domme -flaters op te kuisen.
    De schepen weigerde.
    Omdat onwettige situaties die hij “goed” vindt & wat onder zijn bestuur bijgeplaatst is, dan ook moesten verdwijnen …
    Het was of alles, of niks.
    En het werd niks.

    Stad Lier kon intussen vrij zijn van signalisatie-inbreuken !
    In plaats daarvan staan er nog steeds een paar 1000 … en méér dan ooit voordien

    Beantwoorden
  5. Ik woon in deze straat en veel van wat u zegt is waar. Ondertussen werk ik al meer dan 10 jaar voor een onderzoeksbureau in verkeersonderzoek. Ik heb nu (uit eigen initiatief) een camera’tje opgehangen om verkeerstellingen te doen (Telraam). De resultaten zijn online en publiek te verkrijgen op Telraam.net. Het resultaat is vrij hallucinant. Er passeren tot 300 auto’s per dag in onze straat. Ik vind dat veel voor zo’n klein straatje. De camera kan ik niet optimaal hangen, waardoor ik de voetgangers niet allemaal kan observeren en soms zal de camer een auto voor een fietser houden, maar we hebben veel conflicten tussen zwakke weggebruikers (die naar het ziekenhuis / school stappen) en auto’s. De inrichting van het plein en aanwezigheid van parkings en de 2 parkeerplaatsen die u hebt geobserveerd trekken heel veel verkeer aan.

    Toch moet ik u ook even corrigeren. De parking van het ziekenhuis is niet meer toegankelijk sinds een jaar of 5. Dit was een grote verbetering. Toen hadden we vaak genoeg files de hele lengte van onze (smalle straat). Er is ooit een poging gedaan om te onderhandelen met het ziekenhuis om de parking te gebruiken. Maar dit is er nooit van gekomen. Er zijn trouwens plannen om de parking van het ziekenhuis om te zetten in een binnenplein. Eerlijk gezegd heb ik liever een plein dan een parking. Soit. Als deze plannen zouden uitkomen komt er toch een groenzone.

    Het dametje, waarmee u zo spitsvondig de link maakt met een bekend sprookjesfiguur, wil ik even verdedigen. Ze is namelijk mijn buurvrouw en heeft inderdaad een ietwat moeilijk karakter. Maar haar reactie is ook erg begrijpelijk. U moet verstaan dat we in het begin van onze straat een nachtwinkel en kebabzaak hebben. Hoe vaak ik ’s nachts ben wakker geworden door jongeren die zich de straat toe-eigenen kan ik niet meer tellen. Een zogenaamd zitbankje op het plein zou in principe aangenaam kunnen zijn, maar zal ook heel wat overlast veroorzaken. Met spijt in het hart moet ik zeggen dat het aangenamer maken van ons pleintje, ook voor heel wat extra problemen kan zorgen. Dat ze zich kwaad maakt tegen jongeren die voor haar deur hangen is dan ook begrijpelijk. Voor mijn deur liggen ook vaak genoeg blikjes en rommel. Mijn buurvrouw is een kranige dame die al lang alleen woont. Ze verdient meer respect dan dat u nu aan de dag legt.

    Als ik zou kunnen kiezen dan had ik inderdaad graag dat de parking van VNZ zou verhuizen en dat de 2 plaatsjes op het plein verdwijnen. Maar er zijn genoeg mensen in deze buurt die geen eigen garage hebben en ik wil de goede mensen van het VNZ niet direct problemen geven. Een oplossing moet mogelijk zijn. Een andere toegang vanaf de Antwerpsestraat? Niet zo eenvoudig. Mijn kinderen spelen op het plein. Maar niet zonder dat ik daar als een havik over waak. Ik lig niet wakker van kinderlokkers, mijn grootste angst is de auto, die geen enkele fout van mijn kinderen of mij toelaat.

    Een beter pleintje bij de Rolwagenstraat en een beter beleid is mogelijk denk ik. Het is minder eenvoudig dan u hier nu doet uitschijnen. Het stad kan hier beter doen, maar dat geldt eigenlijk voor heel Lier. ‘Mijn plein’ is een mooi voorbeeld.

    Helpt u ons er iets aan doen?

    Beantwoorden
    • Tja, ‘meer respect’ na zo’n uitspraak: “Gij zijt ook geen groot licht.”

      Beantwoorden
    • Volgens de gegevens van Google Streetview van 2013 zijn er in de Rolwagenstraat en op het pleintje:
      – 41 deuren voor mensen
      – 14 poorten voor voertuigen (11 garagepoorten + 3 toegangspoorten)
      – 2 openbare autoparkeerplaatsen
      – 2 bloembakken
      – 3 boombakken

      Aan de hand van de data die u hebt verzameld (er passeren 300 auto’s per dag in die doodlopende straat) kent u eigenlijk het probleem en weet u daardoor tegelijk ook de oplossing om er iets aan te verhelpen en het welzijn van de buurtbewoners verbeteren: het autoverkeer in de straat drastisch verminderen.

      Door bv. een buurtparking op het deel van de ziekenhuisparking langs de kant op het einde van de Rolwagenstraat, met enkel autotoegang via ziekenhuis en niet via Rolwagenstraat.
      Een buurtparking niet enkel voor de bezoekers die met een auto komen maar ook voor de bewoners met garagepoorten waar een auto achter staat. De inpandige garages kunnen omgebouwd worden naar een gewone kamer of bv. ook als buurtfietsenstallingen dienen 😉
      Die buurtparking kan eventueel ook als alternatief dienen voor de parking van het VNZ, tenzij heel misschien de toegang naar die parking van het VNZ zou kunnen via de Antwerpsestraat via de achterkant van de apotheek naast het VNZ.

      3/4 van de verharding van het pleintje kan dan weggenomen worden en groenaanplant worden. Best voorzien ze dan ook zitbanken en speeltuigen zodat er meer kans is dat er mensen aanwezig zijn en er dus niet enkel meer kans is op sociale controle, maar ook meer kans op sociale interactie.

      De buurtbewoners kunnen zo (nog) meer in contact komen met de natuur èn ervaren minder drempels voor sociale interactie, minder vereenzaming en hogere veiligheid, ook op verkeersvlak. Win-win-win-situatie 🙂

      De enige vereiste is dat de visie van de wegbeheerder focust op het welzijn van zijn inwoners. Dus op maat van mensen in plaats van op maat van auto’s.

      De politici bepalen de visie van de wegbeheerder en de politici worden verkozen door mensen. Dus luisteren politici ook naar de mensen.
      Met andere woorden: de mensen zelf hebben dus alle sleutels in de handen om hun welzijn te verbeteren.

      Ik begrijp dat deze stap nemen niet gemakkelijk is. Zeker omdat op zoveel plekken door het voorruitperspectief van de ontwerper ondoordringbare barrières ontstaan tussen bewoners en de natuur.
      Grijze barrières: https://goo.gl/maps/9Wcx6dqjVCB3pVwU7
      Maar ook groene barrières: https://goo.gl/maps/nk29vKXAUW7cwqyq5

      Een stad op mensenmaat zit hem dus zowel in de grote overkoepelende structuren als in de kleine lokale details.

      Beantwoorden
      • Probleem met nog meer verkeer langs ziekenhuis te sturen, is dat dit ook de uitgang van en toegang naar spoeddienst is.

        En stad wil hier geen doorgang tussen Mechelsestraat en Antwerpsestraat creëren

    • Ik ben altijd consulteerbaar 😉

      Niemand heeft beweerd dat het ‘simpel’ is. Wel dat je met eenvoudige (niet-spectaculaire) ingrepen vaak al veel kan verbeteren.

      Lodewijk gaf al heel wat aanzetten. Overleg lijkt me hier de sleutel. Er zijn hier al heel wat partners genoemd: het ziekenfonds, het ziekenhuis, de stad, de bewoners, de school/de leerlingen, de kebabzaak…

      Daardoor worden problemen indirect aangepakt (door banken weg te nemen of door een bord ‘graag traag’) en worden opportuniteiten gemist (een win-win tussen ziekenhuis, bewoners en ziekenfonds bijvoorbeeld).

      Tot slot wat het afval betreft: het Lierse stadsbestuur, ook vertegenwoordigd in de nationale politiek, zou zich toch eens kunnen afvragen of zo’n ‘innovatie’ als statiegeld misschien toch niet het overwegen waard is. Wellicht een pak goedkoper en efficiënter dan camera’s plaatsen, politie inzetten en afvaldiensten laten uitrukken…

      Beantwoorden
  6. Waarschijnlijk wil de bejaarde dame geen mensen voor haar deur. Alleen beton en auto’s. Intussen kan ze in haar huis wat vereenzamen… Te voet ergens naar toe en onderweg op een bankje zitten zijn ook geen optie. Je zou van minder misantroop worden 🙂

    Beantwoorden
    • Dag David,

      Zoals ik al zei.. het is geen gemakkelijke dame, laten we het daar bij houden.
      Haar publiekelijk aan de ‘schandpaal nagelen’ is iets anders.
      Het zijn trouwens niet een paar jongeren die daar zitten.
      Geregeld zitten er groepjes van 20 kerels bij haar huis, die wel lawaai maken en wel roken en ook iets achter durven te laten. Ik wil gewoon zeggen. De momentopname versus de persoon die er naast woont.

      Beantwoorden
  7. Het is trouwens niet echt het punt. Het plein tegenover mijn deur zou een aangename plaats kunnen zijn. Dat is het nu niet en dat is spijtig.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: