RSS feed

Lof der eenvoud


“Het is niet moeilijk. Het is gemakkelijk.” Kamiel Spiessens wist het, maar mobiliteitslui willen er niet van weten. Die kicken op complexiteit. Die genieten ervan (zo lijkt het toch) wat eenvoudig is, ingewikkeld te maken.

Fietsstraten bijvoorbeeld. Fietsstraten zijn eigenlijk gewoon straten met een verblijfsfunctie die te smal zijn om een auto veilig te laten inhalen. Maar dat is te gemakkelijk en dus vinden we dat er eerst tellingen moeten gebeuren, dat er extra markeringen nodig zijn (waarover we dan gaan discussiëren: welke RAL-kleur? over de hele breedte/lengte van de straat? ook over de kruispunten of net niet?), extra borden en misschien wel andere voorrangsregelingen. Die oefening doen we dan in elke gemeente of stad opnieuw, zodat we overal tot een net iets ander antwoord komen en wat simpel was inderdaad complex is geworden. Vervolgens beklagen we ons over de weggebruikers die de wegcode niet kennen en vreemd gedrag vertonen en roepen we op tot meer sensibilisering en handhaving.

Idem dito met verkeersonderzoek. Waar rijden mensen wanneer naartoe? Voorwaar geen makkelijke vraag en daar komen dan enquêtes aan te pas en herkomst-bestemmingsonderzoeken en liefst ook nog verkeersmodellen. Een tijd-, geld- en energierovende aanpak die meestal uitdraait in ‘volgend’ beleid: zorgen dat de boel blijft draaien.

Door al die zelf gecreëerde complexiteit wordt maar al te vaak domweg de essentie uit het oog verloren: beantwoordt het bestaande mobiliteitsregime aan de behoeften van de gebruikers? Of eenvoudig gezegd: “Geraakt iedereen waar hij of zij wil geraken?”

Daardoor is het nog altijd nieuws wanneer die vraag dan toch eens wordt gesteld. In het Meetjesland deden ze het onlangs. In het kader van een groot representatief onderzoek in opdracht van de Regionale Jeugddienst Meetjesland naar het welbevinden van 15- en 16-jarigen stelden ze de vraag. En kijk: meer dan één op de vijf jongeren (22%) blijkt te lijden te hebben van mobiliteitsarmoede en geraakt niet overal waar hij/zij wil geraken. Dat is voorwaar geen kleine minderheid.

Audi A1 in bushokje (1)

Autofabrikanten weten waarom ze adverteren in de wachtaccommodatie van het openbaar vervoer: hier zit letterlijk en figuurlijk hun doelpubliek

De verklaring is te vinden in de antwoorden op andere vragen in de enquête: er is te weinig openbaar vervoer en de fiets is niet overal een alternatief, vanwege belangrijke barrières (gevaarlijke kruispunten, moeilijk oversteekbare wegen) en het ontbreken van fietsvriendelijke routes. Voor sommige gemeenten is de situatie ronduit schrijnend. In Sint-Laureins bijvoorbeeld, waar niet minder dan 55% aangeeft niet te geraken waar hij of zij wil geraken.

Verderop blijkt dat het met de mobiliteitsarmoede eigenlijk nog erger is. Wanneer in beeld komt hoe vaak een beroep moet worden gedaan op een taxiouder, zegt net geen 71% van de jongeren regelmatig in dat geval te zijn. Auto-afhankelijkheid betekent voor jongeren meteen ook ouder-afhankelijkheid en dus het verlies van hun autonomie en bewegingsvrijheid.

Het betekent ook dat er in het Meetjesland veel haal- en brengverkeer is – verkeer zeg maar dat strikt genomen niet nodig zou moeten zijn, maar dat in elk klassiek verkeersonderzoek naar boven zou komen als een ‘verkeersvraag’. Zo’n onderzoek zou dan in alle ‘objectiviteit’ de middelen leiden naar het autoverkeer, weg van wat eigenlijk de vraag is: meer fietsveiligheid en beter openbaar vervoer – twee topics waarvan niet alleen de jongeren zouden profiteren, maar iedereen.

Stof tot nadenken voor verkeerskundigen (al is het dus niet moeilijk). En werk aan de winkel voor de beleidsverantwoordelijken van het Meetjesland (iets moeilijker).

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: www.koortzz.be Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

Volgende »

  1. Pascal Lacroix

    Is er soms een link beschikbaar naar de gehanteerde vragenlijst van Jeugddienst Meetjesland?

    Beantwoorden
  2. Diezelfde mobiliteitslui formuleerden diezelfde fietsstraat ook zodanig dat nu niemand nog weet waar fietsstraat-borden nu eigenlijk moeten staan: in de straat, of om de hoek ?

    De eenvoud van de eenvoudige fietsstraat zonder borden e.d. (gewoon te smal om veilig in te halen) vervangen we door 2 verschillende veiligheidsafstanden, het zonaal maken van de fietsstraat, en de voetgangersstraat wordt ineens conceptueel mee ingevoerd (1m tussen fiets en voetganger).
    De vraag of dat concept ook geldt als ieder netjes op zijn eigen turf blijft, laten ze omwille van de eenvoud onbeantwoord…

    Diezelfde mobiliteitslui “vereenvoudigden” het ontwerp voor de nieuwe wegcode tot niet minder, maar net méér regeltjes, méér borden, méér uitzonderingen, méér “speciallekes”, méér à la carte van ieders eigen achterban …
    En dat allemaal zonder de gekende al jarenlang bestaande problemen op te lossen.
    Prestatie !

    Beantwoorden
  3. @: ” de essentie uit het oog verloren: … Geraakt iedereen waar hij of zij wil geraken?”
    – Ook die vraag kan met uitvoerig onderzoek beantwoord worden, onderzoek vaak op verzoek van tegenstanders, die hun voordeel kwijt dreigen te geraken of door onderzoekers, die hun baan veilig willen stellen.

    Beantwoorden
  4. Bart Verhaegen

    Verplaatsingen in het Meetjesland…breek me de mond niet open. Eén van de redenen van de aankoop van een wagen was het beperkte openbaar vervoer in mijn streek. Klein vb: mijn twee dochters nemen de bus van Zomergem naar Gent om een film mee te pikken. Ik moet ze om 22h gaan halen in Gent omdat er geen bus meer is die tot in onze gemeente komt.

    Beantwoorden
  5. Of hoe je met cijfers een situatie schrijnender kan laten uitschijnen dan het misschien maar werkelijk is. 55% Van de mensen in Sint-Laureins geeft aan vaak ergens niet te geraken waar hij/ zij wil, idem voor 71%. Nergens verdere details die tot mogelijke nuance kunnen leiden te vinden zoals bijvoorbeeld een beeld van het tijdstip waarop dit zich voordeed of van naar waar.

    En eerlijk gezegd, als je al in een uithoek gaat wonen moet je ook niet verwonderd te zijn dat je dan ergens op tijdstip X eventueel wel eens niet zal geraken. Diezelfde verspreiding van wonen dat het openbaar vervoer net bemoeilijkt en deels tezamen met de toedraaiende geldkraan ervoor zorgt dat het in zo’n erbarmelijke staat is. Want laten we eerlijk zijn, tenzij er iets aan het wonen waar we het ook maar gedacht hebben, kan het openbaar vervoer nooit aan de vraag om snel, betrouwbaar en eender wanneer te zijn voldoen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: