RSS feed

Ringland in Nederland

Geplaatst op

Toevallig (of net niet toevallig, wie zal het zeggen?), waren wij vandaag met onze eerstejaars in Maastricht. Vlaai, koffie, Limburgse gezelligheid en veel openheid over hoe de stad zich aanpast aan de 21e eeuw. Dat gebeurt zoekend en tastend, wat wil je, maar soms ook door-tastend.

Doortastend is wel het minste wat je kan zeggen van wat de Nederlanders hier de laatste jaren presteerden om de historische fout genaamd ‘A2′ weg te werken. Een snelweg dwars door het hart van de stad? In de jaren vijftig heette dat “een droom van economische vooruitgang”, tenminste voor het stadsbestuur van destijds dat met zijn lange arm tot in Den Haag de andersluidende aanbevelingen van Rijkswaterstaat wist te omzeilen om z’n zin te krijgen. Dat stadsbestuur was toen christendemocratisch, wat Melle Smets en Bram Esser ertoe brengt om het in hun boek ‘Snelwegverhalen’ (Uitgeverij 010, Rotterdam, 2011) over ‘de katholieke snelweg’ te hebben.

Het resultaat werd wijd en zijd berucht. De file door Maastricht werd een enerverende certitude voor hele drommen Nederlanders tijdens hun jaarlijkse trek naar het zuiden (en weer terug) en ook voor de bewoners langs het traject was de A2 geen zegening. Ze verwachtten een stadsboulevard, maar kregen een verkeersriool.

Maar dat is dus geschiedenis. Want de voorbije jaren werd hard gewerkt om de A2 vakkundig in twee verdiepingen onder de grond te stoppen. Helemaal onderaan is er een tunnel voor doorgaand verkeer. Daarboven zit er één voor bestemmingsverkeer. De vrijgekomen ruimte op het maaiveld wordt ingenomen door een centrale laan voor voetgangers en fietsers met links en rechts een rijweg voor de lokale ontsluiting.

Maastricht A2

Antwerpenaren zouden het resultaat misschien ‘Ringland’ noemen, al zou ‘centrumland’ natuurlijk juister zijn.

We stonden er vanmiddag naar te kijken met een mengeling van bewondering en afgunst.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Pas binnenkort wordt de wandel- en fietsboulevard opengesteld, maar sommigen konden hun ongeduld niet bedwingen.

Iemand merkte op dat door deze ‘upgrade’ de waarde van de huizen wel erg moest zijn gestegen. En kijk, toevallig (of niet, wie zal het zeggen?) stond er vandaag in de NRC een stukje met de titel ‘Tunnel stuwt waarde huizen’. Blijkt dat het Centraal Planbureau heeft berekend dat niet alleen de huizen langs de weg zelf maar alle huizen in een straal van een kilometer in waarde zijn gestegen. In totaal zo’n 220 miljoen euro. “Tot 500 meter stijgen de huizenprijzen gemiddeld met 7,1 procent, van 500 tot 1000 meter met 4,2 procent.” Het Planbureau heeft er ook een verklaring voor: “de verbeterde leefbaarheid” onder de vorm van een grotere verkeersveiligheid, minder geluidsoverlast en een betere luchtkwaliteit.

Dat is logisch. En dat blijft het als je het omkeert: een verkeersonveilige, lawaaierige weg met veel luchtverontreiniging levert waardevermindering op voor al wie er in de buurt woont. De verklaring: “de onleefbaarheid”.

Daar moest ik aan denken toen ik in dezelfde NRC toevallig (of net niet, want te veel toeval wijst wel eens op het tegendeel ervan) las dat Milieudefensie (de Nederlandse evenknie van de Bond Beter Leefmilieu) en de Stichting Adem (de Nederlandse versie van ‘Ademloos’) in hoger beroep z’n fijnstofzaak verloor van de Nederlandse overheid: “Het gerechtshof in Den Haag oordeelde dinsdag in kort geding dat geen extra veiligheidsmarge in acht hoeft te worden genomen bij bijvoorbeeld de uitbreiding van snelwegen of het verhogen van de maximumsnelheid.”

De bevoegde Staatssecretaris, Stientje van Veldhoven (D66), “liet weten blij te zijn dat de huidige rekenmethode voor de luchtkwaliteit volstaat.” Een reactie die doet vermoeden dat zij het om voorzichtigheid schreeuwende boekje ‘Natuurlijk’ van de stichter van haar partij, Jan Terlouw, of niet gelezen of niet begrepen heeft.

Wat de politica vandaag beschouwt als een besparing, kost in werkelijkheid veel geld en levenskwaliteit. Vandaag én in een wijzere toekomst wanneer de fouten van vandaag zullen worden hersteld. Al zullen we het dan vergoelijkend over “de fouten uit het verleden” hebben. Want in het verleden waren er echt wel véél dommeriken. Dat kan geen toeval zijn geweest.

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. Dat zijn de beruchte externe kosten. Een ander betaalt de rekening. Lekker goedkoop voor de Politica. Ze hoeft de minister van financiën niet om extra geld te vragen. Deze is daar natuurlijk heel blij mee. Nu is er meer geld voor infrastructuur als snelwegen en vliegvelden.

    Beantwoorden
  2. Het artikel is doorgetwittert naar D66 en Stientje van Veldhoven.

    Beantwoorden
  3. Het zou leuk zijn de berekening van de kosten/baten nog iets verder te trekken. Op http://www.a2maastricht.nl/nl/themas/financien.aspx kan je de kosten vinden, 1,2 miljard euro.

    De baten zijn de genoemde 220 miljoen euro en zoals op de website te zien is 300 miljoen euro voor vastgoedontwikkeling. Wat nog mist is de gezondheidswinst.

    Beantwoorden
  4. Over de fouten van vandaag.

    Toevallig zag ik vanmorgen een reclamebord voor tweedehandsauto’s van een bepaald Duits merk waarop een mannelijke hipster met een skateboard van zero naar hero ging door bij een jonge vrouwelijke verkoopster zo’n tweedehandsauto van een bepaald Duits merk te kopen.

    Marketinggewijs lijkt me dat eigenlijk ook gewoon dom te noemen. Om iemand die zich op eigen kracht verplaatst een ‘zero’ te noemen en die pas een ‘hero’ te noemen wanneer die zich niet op eigen kracht verplaatst. Of zou die auto enkel aangekocht zijn als kunstwerk, zoals een duur schilderij?

    Over de fouten van het verleden.

    Het is heel goed dat Maastricht die open verkeersriool ondergronds brengt. De leefbaarheid van die stad gaat daardoor sterk omhoog (en inderdaad ook de waarde van de huizen).

    Maar de noodzaak van een autosnelweg lijkt me niet zo zeker op lange termijn.
    Het lijkt me plausibel dat zoals bepaalde tramsporen en treinsporen werden opgebroken – ook bepaalde autosnelwegen zullen worden opgebroken eenmaal ze minder gebruikt gaan worden.

    Over de fouten van de toekomst.

    Uiteraard heb ik geen glazen bol. De fouten van de toekomst liggen ook nog niet vast.
    Hoewel… wie niets leert uit de geschiedenis zal ze herhalen.

    We hoeven maar naar de historische veenproductie in Nederland te kijken om te weten dat er heel wat parallelen zijn met de huidige wereldwijde olieproductie.

    Hetzelfde scenario als met veen kunnen we niet laten gebeuren met olie (want teveel broeikasgassen op korte tijd). Maar we doen het voorlopig toch.

    Kan het tij nog op tijd keren? Ik hoop het. Maar de tijd dringt. Want we hebben maar 1 aarde, plan(eet) B is geen optie.

    Beantwoorden
  5. Wanneer wordt het stuk E17 tussen Zwijnaarde en Destelbergen (met viaduct van Gentbrugge) afgeschaft omdat je eigenlijk rond kunt rijden via E40 Zwijnaarde-Merelbeke en R4 Merelbeke-Destelbergen?

    Beantwoorden
  6. Lieven Muyldermans

    Ik stel op de foto’s vast dat ze zich, ondanks de grote vooruitgang, nog altijd bezondigen aan lintparkeren.

    Of is dat een file met bestemmingsverkeer?

    Lieven

    Beantwoorden
  7. Ik heb al lang de (onderbouwde indruk) dat zeker 80% van het politieke werk (en het daaropvolgende werk van de ambtenarij) bestaat uit het rechtzetten van fouten uit het verleden. Mobiliteitsbeleid, milieubeleid, gezondheidsbeleid, ruimtelijke ordening, … steeds weer zijn er massaal (en bewust) fouten gemaakt en kost het nu een massa geld en werk om die fouten recht te zetten. Waarbij er in het verleden zwaar verdient is aan het maken van die fouten maar zij die daar aan verdiend hebben niet opdraaien voor de huidige herstelkosten.

    En het trieste is dat er tegelijkertijd weer massaal fouten gemaakt (mogen) worden (denk b.v. aan het toenemend vliegverkeer en nog steeds toenemend gebruik van kunststof) waarvan nu reeds voorspeld kan worden dat het weer massaal geld en middelen gaat kosten om de gevolgen van die fouten in de toekomst recht te zetten.

    (Die 80% is uitsluitend gebaseerd op mijn gevoel en is niet wetenschappelijk onderbouwd. Maar het cijfer is zonder twijfel gigantisch hoog. Als het om milieubeleid gaat moet het dicht tegen de 100% liggen.)

    Hoe zou de maatschappij er uit zien als men meer toekomstgericht zou werken. Zich minder zou fixeren op kortetermijnwinst en dus alle tijd en energie zou kunnen steken in vooruitgang die niet uitsluitend bestaat uit het opkuisen van de fouten van het verleden.

    Beantwoorden
    • Vorige week was er in onze gemeente een milieuraad met de resultaten van het klimaatplan en de te nemen maatregelen. Toen ik zei dat men eigenlijk al in de jaren 60 zo’n plan moest hebben waren de reacties in de zaal veelzeggend 🙂

      Beantwoorden
      • Moest je krak hetzelfde niet overlopen in een milieuraad, maar bij een doorsnee van de bevolking, zouden de reacties met grote kans behoorlijk anders zijn… maar evenzeer veelzeggend :-(.

    • Als ik je gevoel parafraseer:
      Het vorige gemeentebestuur heeft 20 % van het beleid aangepast.
      Het huidig gemeentebestuur is 80% van zijn tijd bezig om die 20% aan te passen.
      Het volgend gemeentebestuur zal op zijn beurt 80% van zijn tijd bezig zijn om die 20% van de vorige aan te passen.

      Een beetje zoals het paretoprincipe. Dat onwetenschappelijk is, maar eigenlijk gewoon goede raad is. Men moet altijd kijken of er geen laaghangende vruchten eerst geplukt kunnen worden.

      Het kan zelfs zijn dat die 20% bewust nadelig werd aangepast, maar wel zodanig dat het nadeliger is voor hun politieke concullega’s.

      Hoe onze maatschappij er zou uitzien als die toekomstgericht zou zijn? De mensheid zou alvast veel gelukkiger zijn. Want noch onze toegevoegde BNP-waarde, noch onze onnodig hoge materiaalconsumptie, noch onze beloning van puur individualistische prestaties passen bij het gedrag van een hecht sociaal groepsdier dat in de natuur leeft, zoals de mens. Het lijkt zelfs het exact omgekeerde.

      Net zoals bij het voorruitperspectief dat toegepast wordt op onze weginfrastructuur en ruimtelijke ordening, een perspectief dat ook haaks staat op wat een mens nodig heeft.

      Het is ook duidelijk hoe de maatschappij tegen wordt gehouden toekomstgerichter te worden. Via politieke spelletjes, filibusteren, fake news, drogredenen, denkfouten, schieten op de boodschapper/klokkenluider…

      In ieder geval maken we deel uit van die maatschappij. Dus dragen we allemaal ons steentje bij aan een toekomstgerichte maatschappij, die zich niet fixeert op kortetermijnwinst en wel al zijn tijd en energie steekt in vooruitgang voor heel de mensheid èn de biosfeer die de mensheid in leven houdt.

      Er is nog veel werk aan de winkel, maar vele handen maken licht werk 🙂

      Met genoeg ‘dwarsliggers’ zoals DAKP kan men snel vooruitsporen 😉

      Beantwoorden
    • Een degelijke vaststelling.
      Hoe een andere maatschappij eruit zou zien met een vooral morelere impuls, staat buiten kijf: socialer en milieuvriendelijker. De vraag is hoe men deze zou kunnen inrichten om daarnaar te streven, het is altijd een streven natuurlijk want een mens is nooit perfect.
      Het milieuvraagstuk, waar mobiliteit deels een onderdeel van maakt, is m.i. een sociaal vraagstuk en is het gevolg van een scheefgetrokken maatschappelijke ordening. Hoe het sociale een maximale kans krijgt, dus niet opgedrongen, heeft een zekere R. Steiner uit de doeken gedaan met de zgn. sociale driegeleding, nu eerder maatschappelijke driegeleding genoemd.
      Zonder een andere maatschappelijke ordening ziet de toekomst er niet rooskleurig uit.

      Beantwoorden
  8. “Het gerechtshof in Den Haag oordeelde dinsdag in kort geding dat geen extra veiligheidsmarge in acht hoeft te worden genomen bij bijvoorbeeld de uitbreiding van snelwegen of het verhogen van de maximumsnelheid.”

    Hier wordt toch niet de Amsterdam norm mee bedoeld? Door de Amsterdam norm is het verboden om gebouwen met kwetsbare populaties zoals scholen of bejaardentehuizen in de nabijheid van een drukke verkeersader te bouwen. Maar ik begrijp dat het dan gaat over NIEUWE snelwegen, en niet de uitbreiding van de bestaande. Klopt dat? Dus de Amsterdam norm blijft van tel, of is die hiermee van de tafel geweegd?

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: