RSS Feed

De moraal van een kanaalverhaal


Mooi weer en vakantie voor velen. Dus was er vandaag weer veel volk op de auto-vrije reservaten langs onze kanalen, ook wel bekend als jaagpaden.

En of er gejaagd werd! Op de 2,5 meter asfalt was het bij momenten drummen tussen de verschillende categorieën gebruikers. Zoals dat gaat tekende zich onmiddellijk een hiërarchie af die niet zo verschillend is van een situatie met auto’s: de snelsten bovenaan, de traagsten onderaan.

Aan de steeds dikker wordende top van de piramide stonden dus de speedpedelecs (een mooier woord, iemand?) en in afdalende volgorde de wielertoeristen, de elektrische fietsers en de hoe langer hoe meer ongewoon wordende ‘gewone’ fietsers.

Helemaal onderaan stonden wij, wandelaars, die af en toe tot bermtoerisme gedwongen werden. We hadden dan de gelegenheid om even stil te staan bij de vraag of wij hier wel op onze plaats waren.

Jaagpad Turnhout-Ravels (152)

Een opschrift aan het begin van ons traject had ons verzekerd van wel. Maar in een wereld die voor het overige beheerst wordt door autoverkeer klinkt de boodschap dat het jaagpad ‘van iedereen is’ wat dubbelhartig en kan je hem ook lezen als een perfide versie van de Romeinse ‘divide et impera’-tactiek. Drijf alle zachte weggebruikers op een kluitje en ze maken elkaar wel af.

Toch kon ik het niet helpen dat er bij mij vragen opwelden. Zoals: moet het jaagpad breder worden (en de berm dus smaller)? Of: moeten wandelaars en trage fietsers aan de ene kant van het kanaal en de snellen aan de andere? Of nog: moeten er snelheidsbeperkingen komen? En de ergste van allemaal: moeten er nieuwe regels komen?

Vooralsnog ben ik geneigd om geen van deze vragen positief te beantwoorden.

Maar ik twijfel. Het enige wat ik zeker weet is dat het verschil tussen iedereen roepend of bellend aan de kant dwingen (de sterkste die ‘zijn rechten’ opeist) enerzijds en je snelheid aanpassen aan de drukte en de omstandigheden (de sterkste die de anderen vrijwillig rechten verleent) aardig gedekt wordt door het begrip ‘beschaving’.

Het zou dus mooi zijn en onze soort tot eer strekken mocht dat verschil altijd ‘vanzelfsprekend aanwezig’ kunnen zijn, zonder dat het door extra regels, wetten en bijhorende straffen moeten worden afgedwongen.

Ben ik nu een moraalprediker? Misschien. Maar dan bevind ik mij toch in goed gezelschap. Dat van Ivan Illich met name, een vandaag ten onrechte wat vergeten filosoof (en, toegegeven, priester) wiens ‘laatste gesprekken’ enkele jaren geleden in het boek ‘De rivieren ten noorden van de toekomst’ werden gepubliceerd. De rode draad is de parabel van de barmhartige Samaritaan. Zonder dat het wettelijk opgelegd was koos die helemaal uit zichzelf voor ‘het goede’, wat Illich doet opmerken dat het verplicht maken om iemand in nood te helpen neerkomt op een ‘criminalisering van de zonde’. Wie niet het verwachte gedrag vertoont, wordt immers strafbaar,  waardoor de vrijwilligheid van de goede daad verdwijnt. Illich noemt dat “de corrumpering van het beste tot het slechtste”.

Zo staande tussen de schermbloemigen langs het kanaal vroeg ik mij af of de elektrische snelfietser het zo ver zal laten komen dan wel de eer aan zichzelf zal houden.

ILLICH IVAN, De rivieren ten noorden van de toekomst, Laatste gesprekken over religie en samenleving met David Cayley, Pelckmans/Klement, Kalmthout, 2014, 271 blz. Geen makkelijke lectuur, maar gegarandeerd stof tot nadenken.

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. Ivan Illich, dank je wel dat je me helpt herinneren dat ik die weer eens tevoorschijn haal. Inderdaad onterecht vergeten.

    Beantwoorden
  2. Ik rijd sinds kort met een snelle elektrische fiets naar mijn werk. Ik rijd daarvoor ook over een stuk over jaagpaden,
    Meestal kruis en passeer ik enkele andere fietsers die op weg zijn naar hun werk, en een occasionele wandelaar met of zonder hond.

    Gisteren reed ik door omstandigheden in de namiddag tussen horden bejaarden over datzelfde jaagpad, en wanneer het drukker wordt lijkt iedereen die asfaltstrook van 3 meter breed te claimen alsof hij/zij er alleenrecht op heeft, waarbij hoffelijkheid vaak ver te zoeken is. Eerlijk gezegd, dan kost het mij moeite om hoffelijk te blijven. Ik vertraag wanneer ik iemand moet voorbijsteken, bel systematisch om dat inhaalmanoeuvre te melden en probeer niemand de pas af te snijden. Maar gisterennamiddag heb ik dus meerdere keren moeten vaststellen dat mensen weigeren om je door te laten, door breed met twee naast mekaar te blijven rijden.

    Ik weet waar dit op uit gaat draaien: de enkele zonderlingen moet zich aanpassen (lees: de snelle elektrische fiets). Maar de dag dat men die nog verder gaat in de verdomhoekje gaat duwen (ik lees hier en daar voorstellen om ze te verbieden op fietssnelwegen, of hun snelheid te beperken tot 30 km/h op die fietssnelwegen), dan rijd ik gewoon terug met mijn leasewagen.

    Want dan wordt nogmaals bevestigd dat de fiets alleen dient om tijdens je vrije tijd een ijsje gaan eten of zo, en niet kan beschouwd worden als een valabel alternatief voor de auto.

    Beantwoorden
    • Maar dat ligt toch niet aan die s-pedelec. Ze zouden mij met mijn gewone fiets even goed ‘in de weg’ rijden als ze niet willen uitwijken. Een wielertoerist zei ooit dat men jaagpaden tussen bepaalde tijdstippen zou moeten voorbehouden aan wielertoeristen, nadat hij gesakkerd had over kinderen die in de weg rijden. Zo bekijkt uiteindelijk iedereen vanuit zijn eigen perspectief. Ik denk dat alleen begrip en hoffelijkheid ons kunnen redden.

      Beantwoorden
      • De jaagpaden ‘voorbehouden’ lijkt mij iets te verregaand, maar misschien kan er een advies gegeven worden, dat jaagpaden op zondagvoormiddag (wanneer de meeste wielertoeristen rijden) en na 18:00 (voor wie nog een avondtraining wil doen) ‘bedoeld’ zijn voor wielertoeristen. Let wel, een ‘advies’, geen ‘reglement/wet’.
        Op fietssnelwegen zou dan kunnen geadviseerd worden dat die tijdens de ‘spitsuren’ (7-9 en 16-18 ?) bedoeld is voor snelle fietsers.
        Met andere woorden : Ja, je mag/kan op zondagmorgen op het jaagpad gaan wandelen, maar misschien is het toch beter/rustiger/aangenamer (voor jezelf en de anderen) dat je dat op een ander tijdstip doet ?

      • Ahh, maar de diabolisering van de snelle elektrische fiets is al volop aan de gang: te snel, onveilig, ….

        Ik bekijk de zaak niet vanuit eigen perspectief, ik zal nooit iemand (bewust) in de weg rijden, maar dat is voor vele anderen blijkbaar moeilijk. Het grootste probleem zijn grote groepen (ook wielertoeristen), die denken dat omdat ze met een grote groep rijden de weg voor zich krijgen.

    • Wat probeert ge nu te zeggen, dat gij als fietser op één of andere manier wel het alleenrecht hebt, en “horden bejaarden” niet? Lijkt me dat ze met meer waren dan gij, en ook (letterlijk) zwakkere weggebruikers zijns.

      Rij dan gewoon stapvoets tot ge er wel veilig langs kunt.

      Of vindt gij het als fietser fijn om de hete adem van claxonnerende automobilisten in uw nek te voelen — die exact het zelfde van u vinden als gij van die “horden bejaarden”.

      Beantwoorden
      • Neen. Dat wil ik niet zeggen. Maar als jij dat er van wilt maken, doe maar.

        Ik dacht dat er een verkeersreglement bestond, en dat telt voor iedereen. En dat wanneer iemand zijn fietsbel gebruikt je dus even achter mekaar gaat rijden, zodat je de snellere fietser doorlaat, maar dat vormt voor sommigen duidelijk een probleem.

        En ik heb nog nooit een claxonnerende automobilist achter me aan rijden gehad, maar dat zal waarschijnlijk ook door ’t idee zijn dat ik een alleenrecht over alle wegen opeis.

      • De Fruitberg,

        ik ben het er helemaal met eens dat het niet meer dan netjes is om ook (indien mogelijk) ruimte te geven aan de snellere fietser.
        Maar ik heb geen weet van enig reglement dat enige link legt tussen gewenst/verplicht gedrag en het gebruik van een fietsbel door een andere deelnemer. Meer zelf, volgens mij is er niet eens een verplichting om opzij te gaan om achterop komende fietsers door te laten.

        Misschien is er wel iets te zeggen voor zo’n regels. Maar zoals Kris terecht schrijft zou ‘beschaving’ in zo’n gevallen moeten volstaan. Spijtig genoeg is het laagje beschaving voor veel mensen erg dun en vertaald het zich vooral in verwachtingen naar anderen toe.

  3. Ach, het gaat toch allemaal wel goed op de jaagpaden? Noem mij één plaats waar wel auto’s mogen komen, waar het lukt om verkeer van 2,5 km/h te mengen met verkeer van 50 km/h zonder grote problemen. Op zich is dat natuurlijk een goed teken: haastig, respectloos weggedrag wordt als normaal gezien onder automobilisten, maar gelukkig nog niet onder andere weggebruikers: houden zo!

    Er is wat terechte frustratie, er is wat onterecht gezaag, maar het blijft allemaal veilig en comfortabel. Mochten mensen het niet meer comfortabel vinden op het jaagpad, ze zouden wegblijven, en het probleem zou zichzelf oplossen. Maar vertel dat niet aan de mensen die regeltjes maken, ze zouden nog ideeën kunnen krijgen.

    Beantwoorden
  4. Op jaagpaden en fietssnelwegen is het, zoals in het artikel beschreven, inderdaad een probleem om al die verschillende tempo’s te combineren. En nee, dat verschil in snelheid is echt niet zonder gevaar. Ik heb een vriendin die weken in het hospitaal heeft gelegen, nadat ze op het jaagpad overhoop was gereden door een wielertoerist.
    Misschien zou het helpen om voor elke situatie duidelijk te stellen voor wie de infrastructuur het meest bedoeld is : fietssnelwegen voor de snelle fietsers, en jaagpaden voor een rustiger tempo? Wat natuurlijk niet wil zeggen dat wie zich aan een ander tempo verplaatst, niet welkom zou zijn.

    Beantwoorden
  5. Speed-pedelecs zijn verboden op nagenoeg àlle jaagpaden en fiets-o-strades.
    Fietsers zijn eveneens verboden op heelder stukken jaagpad, maar storen zich niet aan enig verbod en controle ontbreekt.

    En oh ja, voetgangers zijn idd verboden op sommige fiets-o-strades.

    Had ik al eens niet gezegd dat we de stommiteiten met de auto volop nog eens aan het overdoen zijn met (al dan niet gemotoriseerde) fietsen ?

    De archaïsche regelgeving helpt ook niet – 10km/u op jaagpad in bochten en in bebouwde kom …
    De geldigheid van die ouwe regelgeving op wat volgens de rechtspraak een openbare weg is, staat ook ter discussie …

    Beantwoorden
    • Er zijn inderdaad heel wat stommiteiten van de auto, maar welke bedoel je precies? In wetgeving en berichtgeving is er alvast sprake van hypocrisie. Een speed-pedelec mag op niet alle jaagpaden, terwijl je er in principe even snel mee kan rijden als een gewone fiets, maar dan toch wel weer wettelijk begrensd is op een maximumsnelheid. Een gewone e-fiets: hetzelfde verhaal. Bij een auto is de wettelijke begrenzing er nooit gekomen. Sommige kunnen gewoon meer dan 200 km/h… dus ook als ze in een zone 30 rijden. Ook daarvan kunnen we nu niet beweren dat er superveel controle is.

      Hetzelfde met bv. recente berichtgeving en reglementering van gocars, segways,… op zeedijken. De ergernis blijkt daar véél groter dan bij auto’s die zich niet houden aan de snelheidslimieten. Terwijl de doden toch echt wel vooral bij de auto’s liggen.

      Volgens [1] zouden speed-pedelecs in de nabije toekomst toegelaten worden op jaagpaden.

      [1] https://www.vlaanderen.be/nl/mobiliteit-en-openbare-werken/wegen/jaagpaden

      Beantwoorden
      • Nog niet gemerkt dat de overheid de (al dan niet gemotoriseerde) fietser volop de voetganger laat wegdrummen in voetgangerszones, op trottoirs, op jaagpaden, erven, … ?

        Dat er nauwelijks controle is op fietsgedrag ?

        Wat er is, blijft dan vaak nog bij een waarschuwing.
        Als er toch een PV volgt, ligt de OI of MS vaak làger dan voor dezelfde overtreding met een motorvoertuig (fout signaal, desondanks nog uitgebreid naar dronken rijden)

      • Er is, althans in Gent, meer controle op fietsgedrag dan op algemeen gedrag van autobestuurders, volgens statistieken van de stad. Er wordt bijna enkel gecontroleerd op specifieke overtredingen van automobilisten, zoals snelheid, onverzekerd rijden, alcohol, … Allemaal (behalve alcohol) dingen waar de meeste fietsers zich sowieso aan houden of die niet op hun van toepassing zijn. Maar bij fietsers komen daar dus regelmatig extra controles op algemene verkeersregels bovenop, bij automobilisten zelden of nooit.

        En gisteren nog een politieagent een waarschuwing zien geven aan een vrouw die geparkeerd stond op het fietspad. Dus ook dat heeft zeker niets met het voertuig te maken, maar eerder met hoe druk de agent in kwestie het op dat moment heeft.

      • WegWanBeheer, ik heb nog niet echt gemerkt dat de voetganger wordt weggedrumd. Zijn er bv. niet meer voetgangerszones dan enkele jaren terug?

        Er lijkt me idd weinig controle te zijn of fietsgedrag, maar dat vind ik ook van de auto. Zeker als je weet dat die laatste een hogere kans heeft een dodelijk ongeval te veroorzaken, dan een fietser.

    • Wegcode artikel 42.2.2. laat altijd toe dat voetgangers bij gebrek aan een voetpad gebruik maken van het fietspad of een ander begaanbaar deel van de openbare weg.
      Ik denk enkel als er een bord staat dat voetgangers de toegang verbied (maar dat is dan direct geldig voor heel de openbare weg) dat voetgangers niet op een fietspad mogen komen.

      In dat archaïsche artikel uit 1935 (artikel 93 van KB van 15/10/1935) staat dat rijwielen, met of zonder motor, altijd op de jaagpaden mogen rijden.
      Een speedpedelec is een fiets met motor, dus toegelaten op jaagpaden.

      Over welke jaagpaden heb je het waar fietsers niet mogen rijden?
      Ik heb al gemerkt dat heel wat wegen langs kanalen met andere verkeersborden worden aangeduid en dus hebben die vermoedelijk niet meer Waterwegen & Zeekanaal (W&Z)als wegbeheerder.

      Maar indien het effectief als een jaagpad is aangeduid, dan is dat Koninklijk Besluit van toepassing (want jaagpad staat niet in de wegcode en is eigenlijk een weg in eigendom van de beheerder van het kanaal).

      Dus fietsen (en speedpedelecs) zijn toegelaten, maar:
      “de snelheid der voertuigen mag 30 kilometer per uur niet te boven gaan in het open veld. In de bebouwde kommen, bij het kruisen van wegen, op de sluisvallen, alsook in de nabijheid van bochten waar het uitzicht belemmerd is, wordt de snelheid beperkt op 10 kilometer per uur”.

      In ieder geval was volgens mij een kilometerteller op een fiets in 1935 nog zeer onwaarschijnlijk. En snelheidsmetingen met radar al helemaal. Dus hoe die toen dachten dat mensen zich daar aan gingen houden en W&Z dit kon opleggen (via de scheepvaartpolitie?) is me een raadsel.

      Beantwoorden
      • Ik zou de wegcode nog eens doornemen.

        Speed-pedelecs zijn helemaal geen fiets-met-motor.
        Het is een derde categorie bij de bromfiets-definitie.

        F99 voorbehouden weg met enkel fietssymbool = voetgangers verboden … zelfs de aangelanden moeten dan per voertuig komen !

        Ik kom als wandelaar / loper geregeld stukken jaagpad tegen waar géén uitzondering op de C3 hangt, dus verboden voor àlle bestuurders.
        O.A. Duffel -> Lier langs Netekanaal

        Of uw fiets een snelheidsmeter heeft of niet, is overigens niet relevant voor een snelheidsbeperking.

      • Een F99 met enkel het fietssymbool, daar kan je je toch vragen bij stellen. Ten eerste kan dit door voetgangers verward worden met een D7, en in dat geval mogen voetgangers wel het fietspad volgen, indien er geen begaanbare bermen of trottoirs zijn.

        Ten tweede: Art. 22quinquies.2. van de wegcode stelt dat het spelen is toegelaten op wegen met een F99. Op een weg aangeduid met een F99 zonder voetgangerssymbool mogen kinderen dus spelen. Tenminste: zolang ze dat maar met hun fietsjes doen en geen voetgangers zijn? Als ze de fietsjes dus beu zijn, mogen ze dan niet afstappen en iets anders spelen?

        Probeer dat maar eens uit te leggen aan hen.

        Je zal maar op een blauwe maandag met je fiets op weg zijn naar het werk, een kettingbreuk krijgen, te voet verder gaan en een boete krijgen van een brave doch overijverige politieagent omdat het voetgangerssymbool niet op de F99 stond. Van een baaldag gesproken.

  6. Als een mobiliteitsexpert in een artikel vragen stelt die in de verkeerswetgeving eigenlijk al beantwoord zijn, dan roept dat bij mij weer vragen op …

    De snelheidsbeperkingen zijn er immers al.
    De gedragsregels eveneens.

    Er moeten zeker andere regels komen.
    Om de absurditeiten van de “jaag”paden te elimineren en een iets of wat samenhangend (en voor de gebruiker bevatbaar) beleid te kunnen voeren.

    Is dat erg ?
    Enkel als de huidige generatie politieke clowns zich daarmee bezig houdt, omdat ze telkens weer reglementaire chaos en nodeloze complexiteit garandeert …
    Ja dan zeker ?

    Beantwoorden
    • Een mobiliteitsexpert ziet nu eenmaal veel meer dan de verkeersregels en is zich bewust van het gegeven dat deelname aan het verkeer niet enkel een kwestie van kennen, toepassen en zo nodig aanpassen van de verkeersregels. Met je vergaande fixatie op alles wat de regels betreft lijk je dat vaak te vergeten.

      Beantwoorden
  7. En Koning Auto, hij tufte voort op zijn 90 % van de wegen, terwijl -zoals Kris al vreesde- onder dit bericht wandelaars en (minder) snelle fietsers elkaar de duivel aandoen.

    Met andere woorden: méér jaagpaden, méér fietsinfrastructuur en dan wordt dit een non-discussie 😉

    Beantwoorden
  8. Een jaagpad van 2,5 meter breedte voorzien lijkt me alvast duidelijk te weinig, gezien de vele onderlinge frustraties bij de gebruikers van jaagpaden.
    Dus ik stel me wel de vraag of daar een breder jaagpad niet aangewezen zou zijn.

    Zou 4 meter al voldoende zijn (adviesbreedte 2-richtingsfietspad), of toch nog te weinig?
    Want er zijn niet alleen fietsers, maar ook voetgangers op jaagpaden in beide richtingen. Dus is eigenlijk 3 meter extra nodig (2 x 1,50 meter voetpad is minimumadvies bij andere openbare wegen) en dan wordt het al 7 meter (4 + 3m) qua adviesbreedte.

    Zijn er verkeerspsychologische studies over hoe voetgangers en fietsers zich gedragen bij verschillende breedtes van jaagpaden? Misschien dat zo duidelijk kan worden wat de optimale breedte is.

    Ik vind in ieder geval die denkoefening die u vermeldt bij de parabel over de barmhartige samaritaan heel interessant.
    Want ook bij de wegbeheerder van het jaagpad kan men zich de vraag stellen of het wel zo vanzelfsprekend aanwezig is dat die een goede daad zal doen? Zou die vrijwillig en spontaan zijn verantwoordelijkheid als beschaafde wegbeheerder nemen zonder regels die dat opleggen?

    Want met de invoering van regels wordt het: wie als wegbeheerder niet het verwachte gedrag vertoont, wordt immers strafbaar, waardoor de vrijwilligheid van de goede daad verdwijnt.

    Regels opleggen of rekenen op vrijwilligheid, een moeilijke evenwichtsoefening!

    Net zoals het een moeilijke evenwichtsoefening is om te weten welke breedte een jaagpad goed genoeg maakt voor zijn gebruikers.

    Misschien kan de wegbeheerder een goede daad stellen en het jaagpad voldoende breed maken zodat de weggebruikers niet voortdurend een goede daad hoeven te doen? Maar dat ze enkel nog een goede daad hoeven te doen in geval van nood, zoals in de parabel van de barmhartige Samaritaan.

    Maar hoe weet die wegbeheerder wat voldoende breed is voor de gebruikers van een jaagpad?

    Dan is toch nog die verkeerspsychologische studie nodig 🙂

    Beantwoorden
    • Het verbreden van jaagpaden -praktisch lastig, want normaal bovenop een dijk- zal maar 1 verwacht & voorspeld effect hebben:
      Het wordt nog meer dan nu een racebaan voor de speed-pedeleccers en overspannen lycra-adepten.

      Beantwoorden
    • Een van de problemen met de infrastructuur zoals jaagpaden en vele bruggen is dat deze in handen is van overheden die fietsers en voetgangers maar als een vervelende bijkomstigheid beschouwen. Waterwegen en Zeekanaal (en andere waterloopbeheerders) zijn er meestal zeer duidelijk in dat het uit goedheid van hun hart is dat ze fietsen (en wandelen) op de jaagpaden tolereren maar dat de jaagpaden bedoeld zijn als onderhoudspaden. Er is daar dus weinig (geen) bereidheid om die paden aan te passen aan de reële hedendaagse maatschappelijke noden.

      Beantwoorden
  9. “Zoals dat gaat tekende zich onmiddellijk een hiërarchie af die niet zo verschillend is van een situatie met auto’s: de snelsten bovenaan, de traagsten onderaan.”

    Dat is een manier om het te zien maar je kan de hiërarchie ook helemaal andersom zien, de traagsten bepalen het tempo. Een bepaalde hiërarchie erin zien is naar mijn idee een eigen keuze.

    “Helemaal onderaan stonden wij, wandelaars, die af en toe tot bermtoerisme gedwongen werden.”

    Ook een eigen keuze, er is geen wet die wandelaars verplicht uit te wijken naar de berm.

    Het verkeer is er naar mijn idee bij gebaad als verkeersdeelnemers zoveel mogelijk hun rechten nemen (de eigen veiligheid in het oog houdend). Hoffelijkheid is prima als er geen regels zijn of de situatie onduidelijk is, overdreven hoffelijkheid is naar mijn idee onhandig en maakt het verkeer minder voorspelbaar.

    Auto’s geven mij als fietser regelmatig onterecht voorrang, niet handig want meestal heb ik al zoveel afgeremd dat ik achter de auto door kan, als hij tenminste door rijdt.

    Het ongeluk in Kasterlee (https://deanderekrispeeters.wordpress.com/2017/05/15/geen-ongeval-in-kasterlee-wel-doden-en-zwaargewonden/) was niet gebeurd als de vrachtwagenbestuurder minder hoffelijk was geweest en voorrang had genomen.

    Beantwoorden
    • Het punt hier is dat niet de traagsten doorgaans de hiërarchie bepalen, maar de snelsten. De vraag die ik opwerp is: vinden we dat goed of moeten we hier anders mee omgaan? Dat is een vraag die de gemaakte keuzes in vraag kan stellen en in het ideale geval eraan voorafgaat. Een ander punt is dat wat juridisch correct is niet noodzakelijk ethisch correct is (en omgekeerd).
      Doorgaans is het een gemakkelijkheidsoplossing wanneer gesteld wordt dat iets in orde is wanneer het juridisch geregeld is.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: