RSS Feed

Keep it simple!

Geplaatst op

In mijn vorige blogbericht (in licht aangepaste vorm vandaag ook in De Standaard verschenen) had ik het over de bestaande neiging om in sé eenvoudig fietsbeleid ingewikkeld te maken.

Vorige week vond ik er een mooi voorbeeldje van in het Franse Münster (Elzas). Allicht met de beste intenties heeft iemand daar een oplossing uitgedokterd voor een probleem dat deels alleen in zijn/haar hoofd bestond.

Terwijl de foto voor de lokale beleidsmakers wellicht een illustratie is van hoe fietsvriendelijk ze wel bezig zijn, is hij vooral een illustratie van wat hardnekkig autodenken kan aanrichten.

Het probleem dat moest opgelost worden? Een conflict tussen fietsers en automobilisten in het Albert Schweitzerpark.

De meest logische, eenvoudigste en goedkoopste oplossing was natuurlijk: het autoverkeer weren uit het park. Winst: een aangenamer park, meer verkeersveiligheid, een stimulans om meer te fietsen en meer te wandelen. De kost: een kleine omrijfactor voor het autoverkeer.

Maar kennelijk kwam niemand op dat idee. Of was het onbespreekbaar.

En dus wordt een eenvoudig probleem plots een stuk ingewikkelder. En dat wordt het helemààl als je er iemand op loslaat die nog nooit zelf heeft gefietst. Alleen een niet-fietser komt op het idee fietsers links te laten voorsorteren om rechts af te slaan.

Of hoe een goedbedoeld ‘fietsbeleid’ leidt tot dure, complexe oplossingen waar heel eenvoudige, goedkope ingrepen veel afdoender zouden zijn. En tot uitspraken over ‘onverantwoord weggedrag’ van fietsers wanneer er vroeg of laat een ongeval gebeurt. Want ik durf er mijn hoofd op te verwedden dat geen fietser op de wereld hier links zal gaan rijden om rechts af te slaan.

Ingenieursoplossing

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. Flink absurd natuurlijk, en de haaietanden staan bovendien op hun hoofd. Maar een dure oplossing zou ik het toch niet noemen, het is niet meer dan een likje verf..

    Beantwoorden
    • Ter info: de ondersteboven haaietanden wijzen op een verhoogd wegdek (foto is in Frankrijk getrokken).

      De auto’s hebben dus gewoon voorrang en de fietsers hebben een stoplijn. Ook fietsers die rechtdoor willen fietsen net zoals de auto’s die moeten daar stoppen en naar rechts gaan. Er is dus, in een park, verder rechtdoor een bestemming waar fietsers niet welkom zijn maar auto’s en voetgangers (er ligt een voetpad) wel?

      Totaal absurd, maar helaas een vaak gebruikt fietsbeleid dat perfect past binnen het autodenken. Lichtjaren verwijderd van het STOP-principe.

      Beantwoorden
      • Inderdaad, dus in plaats van in een vloeiende beweging rechts af te slaan, moet je met een achteropkomende auto eerst het pad van de auto kruisen, en dan aan de stopstreep wachten tot de auto voorbij is, om dan weer te vertrekken om over te steken. Het lijkt me ook niet de bedoeling dat fietsers over de hele lengte links rijden, want het fietspad is niet doorgetrokken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: