RSS Feed

In het diepe


“Fietsen in de stad is als zwemmen tussen de haaien.” Aan die uitspraak van de Colombiaanse mobiliteitsdeskundige Penalosa moest ik denken toen ik vorige week in golven autoverkeer naar het Autosalon op de Brusselse Heizel crawlde. Vaker dan mij lief was, greep ik naar adem happend naar de kant – als de eerste de beste beginneling in het diepe grotemensenbad.

Brusselfietsen 2

De verwondering over de afwezigheid van andere fietsers maakte gaandeweg plaats voor begrip. Eerlijk: meer dan eens ben ik afgestapt, heb ik de situatie overschouwd, vastgesteld dat ze onoverzienbaar was, en uit laf zelfbehoud besloten dat ik deze klip niet fietsend zou nemen. (Ik beken: die man met een Bluebike op z’n rug in de met schroot bezaaide berm van die megacarrousel, aangeduid als een rotonde en functionerend als een Russisch roulettespel, die man was ik.)

Niet alleen de Brusselse infrastructuur laat schandelijk te wensen over, ook de Brusselse chauffeur doet dat. In plaats van de hachelijke positie van de fietser te compenseren met empathische voorzichtigheid, vindt de doorsnee-automobilist in de hoofdstad dat een fietser daar niets te zoeken heeft. Bijgevolg mag die aan hoge snelheid gesneden worden en gepasseerd op nauwelijks enkele centimeters. De directie is niet verantwoordelijk voor gebeurlijke ongevallen. Die mentaliteit.

De fietser wordt, alvast buiten de kleine Ring, letterlijk gemarginaliseerd. Wordt hij niet in de goot gereden, dan is het omdat hij verbannen is naar de ventwegen waar vrolijk geladen, gelost, verhuisd en dubbel geparkeerd wordt.

Brusselfietsen

Hier en daar werd een schamele poging gedaan om de schijn op te houden: met wat witte verf en, in een zeldzame gulle bui, zowaar ook wat rode specie (fietsersbloed?). Die laatste soms met een merkwaardige bonus: doordat het rood is weggesleten, worden de echte conflicten zichtbaar.

Of hoe slijtage de veiligheid van de fietser ten goede kan komen. Schuldig verzuim is soms toch nog érgens goed voor.

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. Brent Peeters

    Ik ben recent begonnen regelmatig met de fiets naar het werk in hartje Brussel te rijden en kan beamen dat er inderdaad nog veel werk aan de winkel is op vlak van infrastructuur. Aan de andere kant merk ik dat er een wil is om iets aan de problemen te doen, dewelke in Vlaanderen grotendeels afwezig is. Je begint de bordjes te zien die rechts afslaan bij rood toelaten en er zijn op veel plaatsen voorsorteervakken en fietssuggestiestroken. Drie zaken die ik eens ik buiten de stad kom, onbestaande zijn.
    Wat ik in de rand wel terugvind zijn om de haverklap bordjes met ‘Fietsers afstappen’ erop. Meestal omdat het fietspad reeds maandenlang is opgebroken, en ook eenmaal aan een compleet afgewerkt kruispunt waar er nochtans aparte lichten voor fietsers zijn.

    Beantwoorden
  2. Kris, het Brussels gewest gebruikt geen rood meer voor fietspaden omdat het fietsen niet wil associëren met gevaar, dat dan weer aan rood gelinkt wordt.
    Ze gaan daar gele oker gebruiken … wat Vlaanderen gebruikt voor “fietssuggestiestroken” en andere plaatsen waar het vertikt fietspaden / oversteekplaatsen door te trekken wegens de “voorrang op fietspad” waanzin uit Art 12.4bis …
    Artikel in de wegcode dat intussen meer miserie veroorzaakt dan het ooit kon oplossen .

    Vandaar ook

    Beantwoorden
    • Art 12.4bis is er inderdaad de oorzaak van dat de oversteekplaatsen voor fietsers over voorrangswegen zeer onveilig geworden zijn, en dat er bovendien nog rechtsonzekerheid voor fietsers geschapen is als een tweerichtingsfietspad een voorrangsweg oversteekt.

      Beantwoorden
  3. De tweede foto is herkenbaar…

    Als je van het Noordstation langs o.a. de Leopoldlaan naar de basiliek van Koekelberg wil fietsen, heb je stalen zenuwen nodig.

    Beeld je in dat je dat af en toe doet op het spitsuur, rond 17u30, als het op dat uur al donker is. Dan wordt de metro wel een héél aanlokkelijk alternatief…

    Brent, er zijn idd fietssuggestiestroken en fietssluizen te over in Brussel. Maar die worden door de meeste automobilisten wel héél opvallend genegeerd…

    Beantwoorden
  4. Vorige maand heb ik het gewaagd om dwars door Brussel te rijden met de velomobiel. Vanaf Kortenberg, door het centrum, tot ik via Asse verder westwaarts kon. Toegegeven: het was op een zaterdag. Eigenlijk viel het nog mee, maar het wegbeeld was opvallend onleesbaar als fietser. Op het spitsuur zou ik me hier niet aan wagen.
    Daar zie je ook dat “safety by numbers” negatief kan geïllustreerd worden: het ontbreken van een massa fietsers leidt ertoe dat automobilisten niet gewoon zijn om rekening te houden met hen.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: