RSS Feed

Babel op straat


Wat krijg je als je twee talen tegelijk gaat spreken? In het beste geval vinden mensen je grappig (zij het nooit lang) en word je nog een beetje begrepen. In het slechtste verstaat geen hond wat je wil zeggen.

Een beetje vervelend toch wel. Want laat het nu zo zijn dat op onze straten twee talen worden gesproken.

Om te beginnen de verkeerstaal, zeg maar de taal van verkeersborden, vangrails, palen, verkeerslichten, knipperlichten, claxons en wegmarkeringen. Het is de taal van het gemotoriseerd verkeer. Ze is schreeuwerig, ongenuanceerd en bedrieglijk duidelijk. Daarom is ze de dienaar van de snelheid, zelfs wanneer ze roept dat het trager moet.

De tweede is de verblijfstaal, de taal van het menselijk verkeer. Ze wordt gesproken met heuse woorden, met stemmig gemurmel of een brei van gedempte geluiden waar af en toe een lach doorheen klatert. Maar even goed met rustbanken, uitstallingen, standbeelden, terrassen, een achtergebleven driewielertje of een eenzame bal op straat – kortom door elk spoor van voorbije of toekomstige menselijke aanwezigheid.

De verblijfstaal is eindeloos genuanceerd en doet mensen de oren spitsen en, al dan niet bewust, vertragen.

Plateau met middenstreep

Aan dit alles moest ik denken toen ik bovenstaand merkwaardig talenmengsel tegen kwam in Heverlee: een plateau waarover de rijstrookmarkering plichtsbewust is doorgetrokken. De taal van het plateau zegt: vertraag, het gebeurt dat hier iets gebeurt. Doordat het bewust de lengterichting doorbreekt, suggereert het mogelijke dwarsbewegingen – zonder die uitdrukkelijk aan te geven. Het plateau creëert bewust onzekerheid en werkt dus attentieverhogend.

De stippellijn op haar beurt is de taal van het gemotoriseerd verkeer: gericht op de ondubbelzinnige boodschap dat de beweging in lengterichting de belangrijkste is en dat het elkaar tegemoet komende verkeer elk een ‘eigen’ kant heeft. Het is de taal die snelheid faciliteert.

Twee talen, twee boodschappen die haaks op elkaar staan. Babel op straat, al trekt allicht ook hier de hardste roeper aan het langste eind.

Tot slot de vraag of het plateau wel zuivere mensentaal spreekt. Minstens de korte en lange sinusstrepen zijn letterlijk overgenomen van de tekentafel, waar technisch tekenaars de gewoonte hadden verhevenheden aan te duiden met wat lijntjes. Tja. Laat ik het erop houden dat het plateau een menselijk dialect is.

 

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. “al trekt allicht ook hier de hardste roeper aan het langste eind.”

    Of de luidste, snelste roeper…

    Misschien zijn de doorgetrokken lijnen een uiting van een andere ziekte, nl. de gewoonte van ‘de gemiddelde’ automobilist om te geloven dat iets er niet is als je het niet kan zien.
    Zoals in “hier is geen wegmarkering, dus mag ik in het midden van de baan rijden”.

    Verwante boodschappen:
    – hier staat geen bord dat ik er niet mag parkeren, dus ik mag er parkeren
    – hier staan geen paaltjes, dus ik mag er parkeren
    – als ik achteruit rijd, mag ik deze éénrichtingsstraat wèl in

    Lieven

    Beantwoorden
  2. Ik vind de paaltjes in de achtergrond ook erg frappant. Ze staan niet op de stoeprand, maar ver op het voetpad. Ze lijken aan te geven dat het wegverkeer best breder kan zijn dan de weg die ervoor gemaakt is, dat het snel kan en mag rijden. De voetgangers zijn ondergeschikt en blijven het beste zo ver mogelijk weg van de stoeprand.

    Beantwoorden
    • Paaltje thv de voetganger staat niet “ver” op het trottoir, het staat er verdorie zowat midden op !
      Alle paaltjes , pyramides en ander levensgevaarlijk schampblokkengedoe dat je op straat ziet, zijn stille getuigen van een falend verkeersbeleid.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: