RSS Feed

Mijn auto, mijn afhankelijkheid


IMG_4457-002

Zo. Voorlopig lijkt het debat over het rekeningrijden een beetje uitgewoed. Maar woedend was het bij wijlen wel. Ik begrijp ze wel, die hoog oplaaiende emoties wanneer mensen denken dat je aan hun vrijheid raakt. Hun vrijheid, dat is in dit land voor velen de auto. Want de auto, die hebben ze nodig voor hun werk, het bezoek aan vrienden, de shopping en zelfs de fitness.

Het woord ‘nodig’ verraadt dat de veronderstelde vrijheid eigenlijk een afhankelijkheid is. Zonder auto geen werk, geen bezoek aan vrienden, geen shopping en geen uitstapjes. Soms is dat werkelijk zo. Voor wie op het zogenaamde platteland is gaan wonen, ver van zijn werk. Of omgekeerd, voor wie gaat werken, ver van waar hij woont. Soms zijn dat vrije keuzes geweest (goedkope bouwgrond, geloof in het suburbane ideaal, niet goed nagedacht). Soms zijn ze bepaald door toeval (ter plekke geboren, verliefd geworden op een boerendochter).

Soms is de afhankelijkheid ook gewoon het gevolg van gemakzucht. De afhankelijkheid van de verslaafde die niet zonder kan.

Het is voor dat soort mensen dat autoverkopers ‘dealers’ worden genoemd.

 

Advertenties

Over deanderekrispeeters

Mobiliteitsexpert en blikopener bij Bandenloze Vennootschap DAKP. Levert onafhankelijk mobiliteitsadvies, second opinions en creatieve ondersteuning aan bewonersgroepen, oudercomités, bedrijven en overheden. Voor vrijblijvende info: deanderekris@gmail.com Geeft lezingen over mobiliteit voor wie er klaar voor is. Zie: http://www.v-g-s.be/ Auteur van 'Het Voorruitperspectief' (2000), 'De File Voorbij' (2010) en 'Weg van mobiliteit' (2014). Schrijft daarnaast onder meer columns, opiniebijdragen, sporadische bijdragen her en der en - surprise! - blogberichten.

»

  1. Net zoals hoe iemand zijn druk sociaal leven ooit eens uitdrukte: Ik MOET daar overal naartoe.
    Ik vond zijn vrijetijdsbesteding nogal verstikkend omschreven.
    Misschien was het dat, al dan niet gedeeltelijk, ook.
    Maar hij zag dat helemaal niet, ik wel.

    Beantwoorden
  2. Mijn auto, mijn meester.

    Beantwoorden
  3. In de jaren 50 was een auto meer iets voor rijken. Toch boomde de economie en konden de meeste mensen hun leven inrichten zonder auto. Mijn grootouders konden alle vier hun boterham verdienen met de fiets, bromfiets of openbaar vervoer, ook al hadden ze drie kinderen. Wegen konden toen grotendeels gebruikt worden voor nuttig vrachtvervoer, zonder de miljardenkost van files.

    Nu wordt de auto als een onmisbare basisbehoefte gezien. Op je 18e zo snel mogelijk een rijbewijs en dan je eerste auto. De fiets diende om de tijd tussen de achterbank (als kind) en de voorbank van de auto te overbruggen, en later eventueel voor wat recreatieve ritten.

    De meeste auto’s rijden nog steeds op fossiele brandstoffen, die we (al dan niet via een oorlog) verkrijgen uit conflictgebieden in het Midden-Oosten, of uit een olieveld kilometers onder de zeebodem, en binnenkort ook van onder de gesmolten poolkap. En dat louter voor persoonlijk vervoer in een stalen kooi van 1000 kilo, voor een gemiddelde afstand van 13 km en een gemiddelde bezetting van 1,3 personen. Zonder die zwarte vloeistof zijn veel mensen verloren, immobiel, gehandicapt. Soms lijken het wel gemotoriseerde rolstoelgebruikers, die bewegingloos van A naar B tuffen.

    Intussen heeft België na Malta en Macau het dichtste wegennet ter wereld (en Vlaanderen nog dichter), kosten de files ons miljarden en zijn de meeste auto’s in onze dichtbevolkte regio fijnstof-spuwende diesels. Daarnaast behoren Belgen volgens onderzoek tot de minst gedisciplineerde bestuurders in Europa, zijn er in België procentueel de meeste bedrijfswagens en worden er in ons landje van 300 km breed jaarlijks 100 miljard autokilometers afgelegd – 600 keer de afstand naar de zon, en per persoon meer dan in dunbevolkt Frankrijk en Duitsland.

    Iets zegt me dan dat ons mobiliteitsbeleid serieus ontspoord is, en dat er dringend veel maatregelen moeten komen om dit bij te sturen (en een mentaliteitsverandering).

    Beantwoorden
    • “Op je 18e zo snel mogelijk een rijbewijs en dan je eerste auto.”

      Ja, ik vraag mij trouwens wel af of dat wel zo’n goed idee was om leerlingen op school al rijlessen te geven zodat ze aangemoedigd worden om zo snel mogelijk een rijbewijs te halen. Mij lijkt het voor de verkeersveiligheid véél slimmer om jongeren aan te moedigen pas te beginnen wanneer ze (bijna) dagelijks de auto nodig hebben. De grootste oorzaak van van ongevallen bij jongeren is het gebrek aan ervaring. Het zou dus veel beter zijn om direct na het behalen van het rijbewijs zo snel mogelijk veel ervaring op te doen door minstens een jaar bijna dagelijks de auto regelmatig te gebruiken.

      Voor de meeste jongeren die nog studeren wordt die wagen enkel gebruikt tijdens de weekends. Tijdens de werkweek moeten zij immers studeren of is de auto van mama of papa niet beschikbaar. In die weekends liggen onze wegen er daarenboven relatief verlaten bij zodat ze (1) nog minder ervaring opdoen met “pipo’s” en goede weggebruikers en (2) uitgenodigd worden om te snel te rijden.

      Beantwoorden
      • Een actie die gericht is op een betere kennis van de verkeersregels bij jongeren is op zich prima. Maar op het moment dat men het ‘rijbewijs op school’ noemt, dan is het doel wel duidelijk. Ook de bijhorende website doet geen twijfel over het doel rijzen.

        Overigens is niet enkel het gebrek aan ervaring een probleem bij jongeren. Als het dat wel was, dan zou het een argument kunnen zijn om jongeren vooral zoveel mogelijk verplaatsingen met de wagen te laten maken, dat lijkt me echt niet gewenst.

  4. Gilbert Embrechts

    Persoonlijk eet ik ook graag en drink ik ook graag (water, mocht je iets anders denken). Pak mij mijn eten af en ik ga beginnen roepen dat ik dood ga. Ben ik verslaafd? Ik weet het niet (verslaafden ontkennen wel graag dat ze verslaafd zijn). Kan ik een auto met eten en drinken vergelijken. Waarschijnlijk niet (al zie ik mijn sociale contacten en mijn werk toch als levensnoodzakelijk).

    Ook ik ben verliefd geworden op een vrouw van de andere kant van het land. We dragen emancipatie in die mate in het vaandel dat we allebei zelf onze werkgever hebben mogen kiezen. En aangezien deze andere behoeften hebben, liggen ze ook ergens anders in het land, op plekken waar je niet kan wonen en waar het openbaar vervoer uitblinkt door afwezigheid. Maar weet u: we leven met die keuzes (we betalen ons te pletter aan belastingen, maar we zijn bijvoorbeeld ook verhuisd om niet in de files te moeten rijden). Had het mooier gekund, misschien wel. Onze keuze is echt niet geweest “hoe kan ik nu het meeste aantal kilometers met mijn auto rijden” (wat de keuze van een verslaafde wél zou zijn).

    U bestempelt mensen die het geluk proberen na te streven (recente studies tonen trouwens aan dat openbaar vervoerrijders minder gelukkig zijn) als verslaafden. Dat bewijst voor mij maar één ding: u bent misschien een specialist, maar u bent bovenal een autohater.

    En u misbruikt uw “positie” (wat de waarde er ook van is) om uw mening overal door te duwen. Zie laatst nog in de krant ivm smogalarm “auto’s blijven even agressief rijden”: wat bedoelt u? Even snel? Hoe hebt u de agressiviteit dan wel gemeten? En in hoeverre is het relevante info (het ging namelijk over wegen waar geen snelheidsvermindering omwille van de smog was opgelegd).

    Beantwoorden
    • Geachte heer Embrechts,

      Dank voor uw reactie. U neemt het allemaal wel heel persoonlijk. Ik nodig u uit om het bovenstaande stukje nog eens rustig opnieuw te lezen en te letten op het woordje ‘soms’.

      U bent er fier op de emancipatorische waarden hoog in het vaandel te dragen en dus eigen keuzes te maken. Wees dan ook zo geëmancipeerd de gevolgen van die keuzes voor uzelf én voor de maatschappij onder ogen te willen zien en te dragen. Als uw keuzes zorgen voor meer energieverbruik, meer luchtverontreiniging, meer verkeersonveiligheid (enz.), dan lijkt het me billijk dat de maatschappij daarvoor een vergoeding vraagt. Rekeningrijden is dan een manier om dat te doen.

      Wat betreft het stukje in Metro waarop u alludeert: mijn boodschap was dat automobilisten de indruk hebben dat ze alleen maar trager moeten gaan rijden waar er smogborden staan. Als ze het verband zouden leggen tussen hun mobiliteitsgedrag of rijgedrag en de gezondheidsproblematiek, dan zouden ze hun rijstijl ook op andere wegen aanpassen. Dat was mijn stelling. Het spijt me dat die onvoldoende duidelijk is overgekomen.

      Tot slot: neem de moeite om één van mijn boeken te lezen en u zal merken dat ik helemaal geen autohater ben (en integendeel gefascineerd ben door het fenomeen). Wel heb ik kritiek op een samenleving die zich volledig plooit naar de noden van de auto en zichzelf afhankelijk maakt van die auto.

      Met vriendelijke groeten

      Beantwoorden
      • Gilbert Embrechts

        Mja, bij herlezing heb ik toch niet de indruk dat ik het verkeerd heb gelezen, maar goed. Kijk, wat ik van een expert verwacht is dat hij met feiten en adviezen komt. In de aard van “uit een studie is gebleken dat 50% van de filelijders op de E313 een economisch & persoonlijk & sociaal & comfortabel alternatief hebben maar dat niet weten of geen gebruik van willen maken. Met die en die aanpassing zou nog eens 20% hetzelfde kunnen doen”.
        Maar nee, u criminaliseert (wat is rekeningrijden anders dan een boete voor de “schade” aan de maatschappij?) en beledigt (het zijn junkies). En ik spreek niet tegen dat de kosten niet door de vervuiler mogen worden gedragen, maar 90% van wie elke in de file staat, is op weg naar het werk. En tenzij u nu gaat ontkennen dat de loonlasten in Belgie aan de hoge kant zijn, denk ik dat die mensen al best veel betalen.
        Is het dan zo vreemd dat uw bijdrages mij irriteren? Je haalt zelf het niveau van de discussie naar beneden en daardoor de waarde van uw bijdrage onderuit. Vooraleer ik uw boek ga lezen, stel ik u voor om zich eens wat in te lezen over cultuurverandering. Dat is volgens mij wat je wil bereiken, en (al zeg ik het zelf) de niet onaardige ervaring die ik op dat vlak heb, zegt mij dat je huidige aanpak niet gaat werken.

  5. Geachte heer Embrechts,

    U heeft gelijk. U bent geen verslaafde. U heeft gewoon een allergie. Als deze blog u irriteert, is het beter hem niet te lezen. Er is niemand die u ertoe verplicht.

    Het is interessant om te zien hoe u blij zou zijn met ‘kwantitatieve’ gegevens, terwijl geweten is dat die in de sociale wetenschappen in het algemeen en in de verkeerskunde in het bijzonder hun geclaimde exactheid maar zelden kunnen waarmaken. Ik ben trouwens zeer benieuwd op welke bronnen u zich baseert om te stellen dat 90% van de mensen die ’s ochtends de file vormen op weg zijn naar hun werk.

    Los van dit alles zou ik u dankbaar zijn mocht u me op het spoor zetten van teksten van uw hand waaruit uw expertise inzake cultuurverandering blijkt – want dat thema boeit me inderdaad in hoge mate.

    Met vriendelijke groet

    Beantwoorden
    • Gilbert Embrechts

      Ik ben inderdaad allergisch! Ik ben allergisch voor zij die van iets wat goed en mooi is een soort religie maken waarbij alle niet-volgers verketterd moeten worden en er zeker geen ruimte is voor kritiek. Ik heb de boodschap trouwens begrepen, ik kom niet meer vloeken in uw kerk, dan zal hier weer een mooi unisono “minder! minder! minder!” kunnen klinken bij uw aanhangers.

      Die 90% is nergens op gebaseerd, ik ben nog altijd op zoek naar de eerste expert die me die cijfers geeft. Daarom kwam ik hier, maar u heeft ze duidelijk ook niet. Ik ben echter oprecht verbaasd dat u verkeerskunde als een sociale wetenschap ziet. Ik heb een aantal kennissen (oa. uit Zweden en Nederland) die in uw branche zitten, en dat zijn allemaal ingenieurs, die niets anders doen dan meten en analyseren, zonder analyse geen oplossing. Ook al klinkt het zo, dit is echt geen kritiek: wat is dan precies uw aanpak?

      En ik noem me geen expert, ik heb ervaring, ik ben met mijn neus tegen de muur gegaan en ik heb succes(jes) geboekt, ik heb goeie leermeesters gehad. Ik kan van elke expert nog massa’s leren, zelf teksten schrijven zou alleen maar een bewijs zijn van mijn ijdelheid (die ik ongetwijfeld heb).

      In any case, ik zal je blog nog wel lezen maar mij onthouden van alle commentaar. Weet wel dat je met mij iemand hebt weggejaagd die eigenlijk wel wil veranderen en mee wil denken. Ik doe het misschien onbeholpen, maar weerstand is ook een noodzakelijk onderdeel verandering. Ik heb het zeker nooit kwaad bedoeld (die “autohater” was mijn spiegel voor jouw “agressief”, maar ik denk dat ik mijn punt heb gemaakt dat ik denk dat je met verwijten niemand overtuigt).

      Veel goede moed in waar je voor strijdt (het is me na enige tijd rondzwerven op deze blog nog altijd niet duidelijk). Als het werkelijk is wat ik eigenlijk hoop/denk, dan ook veel succes, dan hoop ik dat je slaagt.

      Beantwoorden
      • Geachte heer Embrechts,

        Deze blog vaart onder de vlag ‘Zonder dwarsliggers rijden er geen treinen’. Dwarsliggers en hun commentaren zijn hier dus meer dan welkom – laat daar geen enkele twijfel over bestaan.
        Ik kijk dus uit naar uw verdere reacties. Wat uw inhoudelijke bedenkingen betreft: ik denk dat u het antwoord vindt in mijn boeken – echt wel.

        Eén vraag kan ik hier echter bondig beantwoorden: ik streef naar een gelukkig mobiele wereld die minder auto-afhankelijk is. Dat thema heb ik trouwens uitgewerkt in ‘Weg van mobiliteit’ dat binnenkort verschijnt. En ik ben er eigenlijk redelijk gerust in dat we het over meer eens zijn dan wij beiden hier nu laten uitschijnen…

  6. Federauto, of beter gezegd Traxio heeft het eindelijk een klein beetje begrepen, ze laten de slogan ‘Mijn auto, mijn vrijheid’ voortaan achterweg: http://www.mobimix.be/nieuws/federauto-wordt-traxio

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: